Fiuxus 4c REerzuxus Mariés. 291 
arcus LS futurus fit 90°, erit G—f, & g——#F, unde 
Q=MF& R= Mf, ex quibus prodibit K — fin. ( Atag, 
2 Atäg. 4) atque k ejufdem anguli cofinui æqua- 
bitur. Quare his tempeftatibus aqua maximè erit elevata 
poît tranfitum Lunæ per Meridianum , intervallo temporis 
quod in arcum æquatoris converfum dabit angulum cujus 
F — Agq(kpg+POQ) 
finus erit VM— PE GE OR RDS" 
riore vero quadraturà poft novilunium, erit G——f & 
g—=?F, unde erit O— MF & R—— M, ex quibus fit 
ut antè K— fin. ( Atâg. TT — Atâg. — ) & k — cofi- 
nui refpondenti. Ne autem hic figna + & — calculum con- 
fundant , notari convenit K efle finum arcûs, qui reftat, 
fi afcenfio recta Lunæ fubtrahatur ab afcenfione reëtà So- 
lis ; atque k efle ejufdem arcûs cofinum. Ponamus exem- 
pli causà Solem in initio Arietis verfari, erit longitudo So- 
lis — o°, feu 360°, & longitudo Lunx — vel 90° vel 2700, 
unde fiet F=o, f—1,G—#1,&g—0o,atque U—o. 
Præterea afce reéta Solis eft 3600, & afcenfo reéta 
Lunæ vel 90° Wel 270° ; utroque cafu ergo fit k—o , 
unde etiam prodit V— 0 ; quod idem evenit, fi Sol ver- 
fetur in initio Libræ. In utroque igitur æquinoio , dum 
Luna in quadraturis verfatur , aqua maximè erit elevata eo 
ipfo momento , quo Luna ad meridianum appellit. 
$. 66. Sir porro Sol in folfitio æftivo , Luna vero in 
ultimo quadrante, erit longitudo Solis 90°, Lunx verd 0", 
unde fit ==1 ,f=0 ; G=o , g—1, indeque O0 —M & R 
— 0 ;itemque g9—m & r— 1, Solis verd afcenfo reéta 
habebitur 90° , Lunæ verd —0°, ex quo K—1 & k—o. 
: m M P 52 
Hinc ergo fit VM— Ta on Pro primâ autem quadraturâ 
eft longitudo Lunæ 18°, unde G—o, g——1,atut 
antè F=1,f—0; ergo O0 — M, R—o, itemque 49—m 
&r—1. Cùmigitur Lunæ afcenfo reéta fit 180°, erit K 
= fin.— 90°—=—1, & k=0, ex quibus fit V—= ,—"%°, 
(4—m?)? 
Ooij 
Pro pofte- 
