FLiuxus ac Rercuxus Maris. 30$ 
tamen ea hypothefi affumtæ planè congruunt , qua pofui- 
mus Lunam folam agere , ac perpetud in ipfo æquatore 
verfari, ex quo æftus fe tandem ad fummam regularitatem 
componat necefle eft. Quod fi enim Lunx declinatio po- 
natur variabilis, atque Sol infuper agat, æftus jam formati 
perpetuo turbabuntur , ex quo ob æquabilitatem continud 
fublatam effeëtus tardiores neceffario confequi debebunt. 
Præterea quoque nullam adhuc motüs Maris horizontalis 
habuimus rationem , cùm enim aqua ad æftum forman- 
dum motu horizontali progredi debeat , perfpicuum eft 
hinc retardationem in æfu oriri oportere. 
$. 81. Si aqua, uti in præcedentibus capitibus pofuimus , 
inertià careret, tum foret ex æquatione primà du——ds 
( ne roi) perpetud 5 — > quia aqua tum 
quovis momento cum viribus follicitantibus in æquilibrio 
confifteret. Maxima igitur depreflio etiam rum Lunæ hori- 
-zontali refponderet, cm eft y= 0, foretque fpatium de- 
preflionis C M— . ; maxima verd elevatio, quæ circa Lu- 
næ appulfum ad meridianum continget, fiet per fpatium 
2 . . 
EN— _ ob y—1. Quare fi aqua inertià careret, foret 
fpatium MN , per quod aqua motu reciproco agitaretur , 
— © ; inertià autem admifsä agitationes perficientur in 
fpatio majore 4 B— RATS > cujus exceflus fuper fpa- 
tium MN erit = RS. Quantitas iraque æflûs pendet 
à valore litterx g, qui quidem femper eft afirmativus ; 
nam fi foret g— ©, quod evenit fi gravitatis vis effet in- 
finitè magna refpedtu virium Lunæ & Solis , tum etiam 
nullus æflus oriretur ; deinde qud magis 8g ad 1 accedir, 
ed major prodibit æfus, qui adeo in infinitum excrefcere 
poffet fi foret 8g—=1;, hoc quippe cafu vis Lunx gra- 
vitatem fuperaret, omnefque aquas ad Lunam attraheret ; 
quod autem fieri non poteft, multo minus autem effe po- 
Qq 
