314  INQUISITIO PHYSICA IN CAUSAM 
ducere non valuerimus ; interim tamen fatis planum eft præ- 
cipuam ejus caufam in ipsà naturà aquæ effe quærendam. 
Hzæc autem allata ratio retardationis à Flamftedio maximè 
probatur , quippe qui obfervavit maximam retardationem 
non tam fyzygiis luminarium , neque minimam quadratu- 
ris refpondere, fed iis tempeftatibus, quibus æflus foleant 
effe maximi & minimi, id quod demum poît fyzygias &c 
quadraturas contingit. 
$. 91. Ad hanc autem Fluxuum à fyzygiis ad quadratu- 
ras accelerationem, refpeëtu tranfitûs Lunæ per meridia- 
num, ac retardationem à quadraturis ad fyzygias, plurimüm 
quoque vis Solis conferre videtur. Suprà enim jam indi- 
cavimus poft fyzygias Fluxum tranfitum Lunæ per meri- 
dianum antecedere debere, ob Solem tum jam versüs ho- 
rizontem declinantem ; aide etiam , flabilitâ inertia , diebus 
novilunia ac plenilunia fequentibus zflus Maris citins infequi 
debet tranfitum Lunx per meridianum, quèm in ipfis {y- 
ZYGiis ; id quod etiam obfervationes rites confirmant; 
inter Fluxum enim quintum & fextum poft fyzygias re- 
tardatio refpedu Solis tantum 17 minut. deprehenditur : 
cüm tamen Luna 24 retardetur. Hanc ob rem à Sole de- 
terminatur æftus ad ationem virium magis exaétè fequen- 
dam, quæ dererminatio cùm duret ufque ad quadraturas > 
mirum non eft, quod æftus tüm refpettu Lunæ citiüs con- 
tingant ; magifque ad calculum accedant. Contrariumr 
evenit in progreflu 2 à quadraturis ad fyzygias , quo tem- 
pore æftus à Sole continud retardantur ; hocque neceffarià 
efficitur , ut tandem in ipfis fy2y8 iis Fluxus-tardis infe- 
quatur Lune culminationem quam in quadraturis. Hanc 
autem rationem cum magnitudine æftüs conjungendam 
effe putamus ad hæc phznomena perfeatë explicanda ; fæ- 
piflimè enim in hac quæflione plures caufx ad eundem ef 
fetum producendum concurrunt ; hoc autem eft idipfum 
quod calculus ille fammopere implicatus & moleftus quafi 
per tranfennam oftendere vifus ef. 
$. 92. Quo autem tam de his Phænomenis quäm reliquis 
