und die natürliche Ordnung Euphorbiaceae insbesondere. 21 
Euphorbieae RI. et Greke. 
A. ANISOPHYLLAE Kl. et Greke. 
Involucri lobi membranacei, basi callo variiformi (glandula) instructi. 
I. Anisophyllum Haworth. 
Involuera campanulata axillaria aut terminalia solitaria vel aggregata. 
Limbus 4—5 lobus, lobis plerumque parvis integris vel raro erenulatis, intus 
basi callo plano vel subscutellato (glandula) instructis processibus exiguis 
erectis vel introrsis saepe triangularibus fimbriatis alternantibus. Flores mas- 
euli: singuli bractea lineari ciliata stipati. Styli tres. Stigmata biloba. Se- 
mina caruncula destituta. 
Plantae herbaceae vel fruticosae imprimis in regionibus tropieis totius 
orbis indigenae, rarissime in Europa australi obviae; foliis oppositis fere sem- 
per inaequilateris, obliquis; stipulis intrapetiolaribus; involueris axillaribus 
terminalibusque, saepissime glomerato-cymosis. 
Anisophyllum Haworth, Syn. plant. succ. p. 159. 
A. Semina laevia. 
a. Gerontogea. 
1. A. Peplis Haw., Synops. plant. succ. p. 159. 
Euphorbia Peplis Linne, Spec. plant. ed. 2, p. 652. Euph. dicho- 
toma Forsk., Flor. aegypt.-arab. p. 93. Euph. rubescens Link in v. Buch 
Canar., p. 158. Tithymalus auriculatus Lam., Flor. fr. vol. ıı, p. 102. 
Tithym. Peplis Scop., Flor. carn. ed. 2, vol. ı, p. 340. 
Hab. in Europa australi, Asia minori et in insulis Canar.. 
2. A. cheirolepis Kl. et Grcke. 
Euphorbia cheirolepis Fisch. et Mey. apud Karelin, Enum. plant. 
Turcomann. in Bullet. de la Soc. de Nat. de Mosc., 1839, p. 171. 
Hab. in Sibiria. 
3. A. humifusum Kl. et Grceke. | 
Euphorbia humifusa Willd., Enum. plant. hort. Berol. suppl. p. 27. 
Euph. pseudo-chamaesyce Fisch. et Meyer, Index IX sem. hort. Petrop. p. 73. 
Hab. in Sibiria. 
