‚ragmenta iuris anteiustiniani Vaticana. 299 
[f. 962. 95a] DE USUFRUCTU. [17] 
a a Pe 5 a a ee |duobus pure Stichus 
84 diffeile est dicere. Quamquam non sit longe, quod Marcellus libro XIL7 digestorum seribit, si N L um 
S ex arcelit 
legetur et alter manumittat, alter post manumissionem repudiet, ubi non fit caducum, ' 25 n Dr 
. B E R . ) 
libertatem locum habere. Idemque et si heres deliberante legatario manumittaz, (ox,hoc 1. Dig.) 
1,2. 
mox legatarius repudiaverit, nam et hoc casu liberum fore ait. 
35 5 Si tamen per damnationem ususfruetus legetur, ius aderescendi cessat non inmerito, quoniam 
damnatio partes facit. Proinde si rei alienae ususfructus legetur et ex Neroniano 
confirmetur legatum, sine dubio dicendum est ius aderescendi cessare, si modo 
post constitutum usumfructum fuerit amissus. Quod si ante et socius amittat, erit 
danda totius petitio. Idemque et si sinendi modo fuerit legatus ususfructus. 
10 An tamen in Neroniano, quoniam exemplum vindicationis sequimur, debeat 
diei utilem actionem amisso usufructu ab alteroalteri dandam, quaeri potest; etputo secundum Ne- 
ratium admittendum. In fideicommisso autem id sequimur quod in damnatione. 
36  Novissime quod ait Sabinus, si uxori cum liberis ususfructus legetur, amissis liberis Gene 1. Dig. 7, 
eam habere, quale sit videndum. Et si quidem do lego legetur tametsi quis filios 
15 legatarios acceperit, sine dubio locum habebit propter ius aderescendi; sed si legatarüi 
non fuerint, multo magis, quoniam partem ei non fecerunt, tametsi cum ea uterentur. 
Matre autem mortua, si quidem legatarı fuerunt, soli habebunt iure aderescen- 
di; si heredes, non iure aderescendi, sed iure dominii, si fundus eorum est, ipsis ad- 1: 
erescit, sin minus, domino proprietatis; sed si nec heredes fuerunt nec legatarii, nihil ha- 
2 bebunt. Quod si per damnationem fuerit ususfructus legatus matri, si quidem 
legatarii sunt fili, partes surnunt; si non sunt, sola mater legataria est nec mortalitas liberorum 
37  partem ei facit. Sabinus certe verbis istis non hostendit, utrum legatarii fuerint 
necne. Sed Iulianus libro XXXV digestorum relata Sabini scriptura ait intellegendum eum, 
qui solos liberos heredes scribit, non ut legatariorum fecisse mentionem, sed ut hos- 
3 tenderet magis matrem ita se velle frui ut liberos secum habeat. Alio- 
quin, inquit, in damnatione ratio non permittebat ius aderescendi. Proposuit 
autem Aulianus vel do lego legatum usumfructum vel per damnationem et sic sen- 
sit, quameis legatarii sint et heredes soli, in do lego legato non esse ius aderescen- 
di; adque, si alteri ab altero legetur (quoniam a semet ipsis inutiliter legatum 
» est), sibi non concurrunt, matri vero non in totum concurrunt, sed alter pro alterius 
portione et in eo dumtaxat ius adcrescendi erit; mater tamen adyersus 
utrumque ius aderescendi habet. 
liberos heredes seripserit, licet non ut legatarios eos nominauerit, sed ut ostenderet magis velle 
se matrem ita frui, ut liberos secum habeat fruentes Dig. 
14 qd 74, “super d litteram fortasse adest lineola‘ Deul.; quidem 7”. 
21 sunt 7; em. ego.  nunc #4 ‘sie, nec Fr, 28 quasi legatarii #; em. ego. Usu- 
fructu uxori cum liberis legato liberos legatarios esse antea Iulianus negarat; iam addit, etsi 
mazxime legatarü sint, puta propter expressam de ea re testaloris voluntatem, tamen inter 
ipsos lus aderescendi non esse. Nam ut heredes sint Titius et Seius filü, fundi ususfructus 
üsdern Titio et Seio, item matri legatus sit, quoniam heredi a semet ipso inutiliter legatur, 
partis, quae Titii est iure proprietatis, usumfructum habent soli Seius et mater, item partis 
Seianae usumfructum Titius et mater soli neque coniuncti sunt fratres in eodem usufructu. 
Pp2 
