295 
296 
297 
Jragmenta iuris anteiustiniani Vaticana. 365 
[£. 18a] DE CONATIONIBUS AD LEGEM CINCIAM. [50] 
Cur ergo quod vir uxori dedit, morte soluto matrimonio, si voluntas perse- 
veravit, fini decimarum auferri non oportere maximi principes nostri 
suaserunt et ita senatus censuit? Sed nimirum liberi, qui repulsam 
donationis auctoritate iuris tulerunt, aliis rationibus ad bona 
5 patris perveniunt, ac plerique plus habere quam fratres iurgiis eiusmodi 
contendunt. Impp. Severus et Antoninus Augg. Atilio 
Natali militi. Si frater tuus in potestate patris in diem mortis perseve- Quaere supra. 
ravit, donationes quas a patre in eum conlatas esse adfırmas, nullius 
esse momenti dubitare non debes. De patris igitur bonis dividundis cum 
10 fratre tuo apud eum, de quo meres, consiste. Proposita XIII kal. Sept. Faus- 
tiniano et Rufino conss. |retinuit, 
SE Be . = = = ays H. 
Papinianus libro II responsorum. Donationem, quam pater in filium, quem in familia Qusere ee 
frustra contulit, arbiter hereditatis dividundae non sequitur; et ideo, si frater 
coheres apud fratrem suum possessionem errore iuris lapsus re- 
15 liquerit, usucapio parlis non erit. 
erw . - . ” . ..ı* H. 
Divi Diocletianus et Constantius Clodiae Iuliae Ptolemaidi. Cum pasnem non aka 
matrem tuam donationis instrumenta in neptem suam fe- Anatzumenıtieduionggälere. 
ceisse nec ea tradidisse dicas, in dubium non venit liberalitatem, 
quoniam adsignatis instrumentis minime coepta est, invalidam esse. Igitur ut 
20 quaestio, quae inter vos orta est, cognita causa comprimatur, a viva matre tua neque in- 
strumenta neque possessionem traditam esse hostende. Proposita III non. Nov. 
Suneata Diocletiano Augusto II et Aristobolo conss. 
298 Paulus libro LXXI ad edietum, ad Cinciam. Personae igitur cognatorum excipiuntur 
. . . eo. A 3 . . . 
in his verbis: sive qui cognat/ cognatae inter se, dum sobrinus sobri- 
3 naue propiusye eo sit, erunt sive quis in alterius potestate manu mancipiove erit, 
qui eos hac cognatione attinget, quorumye zs in potestate manu mancipiove erit, eis 
. . . e} 
omnibus inter se donare capere liceto. 
99 Item. Quinque igitur gradus pleni excepti sunt et ex sexto una persona, 
sobrinus et sobrina. 
0030 Item. Exeipiuntur et hii, qui in potestate eorum vel manu mancipiove, item 
01 
quorum in potestate manu mancipiove erunt. 
Item. Itague, si is qui in eo gradu est in potestate habeat eum, qui mihi longiore 
Bluhmianam ab Hermanno non recte relatam lectionem sic: pp. iv. non. nobr. atubino (ve/ 
nob. atobino) diocl. a. iı. et aristobulo ass. Zgnozus, est locus uterque, sive idem fuit sive di- 
versus, quaerendus tamen in Pannonia Moesiave, nam prope Fiminacium hoc anno cum Ca- 
rino Diocletianum debellasse constat. 23. 24 incipiuntur in his verbis 71, excipiuntur 
in his verbis 7; sed praeterea in molestum est. 
24. 25 sive quis cognatus cognata inter se dum sobrinus sobrinaue propiusue eos et Y; 
em. ego. Possis eliam conicere sive qui cognati cognataeve inter se dum taxat sobrinus so- 
brinave propiusve eo erunt. 
25-26 potestate mmnioye, id est matrimoniove F; em. Wenck., recte omnino, cum hoc 
certe loco de cognatorum coniugibus non agi ex sequente $ 300 constet. 
26 is (scilicet qui eos hac cognatione attinget) addidi, 32 ita si is quig 7; em. Maius. 
PAPIN. L. XUI 
RESP. 
SEV. ET ANTON. 
p- €. 210. 
PAPIN. L. II 
RESP. 
DIOCL. p. C. 255, 
PAVLVS L. LXXI 
AD ED, 
