Orthographia 
codicis. 
338 Mommsen 
SEU Severus 35, 22. 50, 6. 53, 6. TREU- Treveris in subscriptione 8, 9. 
SN sine passim. T tune 5, 13. 29,27. 49, 27. 
STA sine tutoris auctoritate 41, 14. cf. TA T tur passim; initio vocabuli 54, 3: 
SU- sive 1, 29 al. TA tutoris auctoritate 42, 10. 
S sunt passim. U vel passim. 
SS supra scriptus cum casıbus 18, 30. 26, 20. ven passim. 
35, 10. ver 2, 5. 31. 4, 10. 5, 24 al. 
wb- tabularum 10, 7; cf. 42, 21. OU velut 33, 15. 34, 26. 38, 11.55, 9. 
T- tam? tum? 1, 32. Ü vero passim. 
T m tamen passim. Ü verum 16, 25. 20, 13. 26, 14. 42, 21. 
TT tantum 13, 9. 24,15. 26, 21. 34,13 al. Ü-C vir clarissimus 4,7. 26,29. 44,28. 49,1. 
T. in vocabulis extremis tem 1,17. 49, 13 a2. ulp Ulpianus 12, 12 az. 
in vocabulis extremis tum 5, 12. 10, 15. UF ususfructus cum casıbus 16, 9. 16. 17, 
42, 10. 49, 17. 51, 13. 44518, 17. 
TEMP- tempus 30, 15. 33, 9. ususfruc 15, 1 al. 
T ter passim. in versu extremo super vocalem significat m 
TT testamentum 27, 5.12. 33, 10. It testa- veln 3, 22. 23 al. 
menti 43, 19. 49, 21. TI testamento Contignatae litterae inveniuntur solummodo 
9,4. 12. 24,16. 25,29. 32,3. 33, 18. in versibus extremis ut 2, 30. 5, 23. 6, 
34,18. 41,1. Tio testamento 49, 25. 42. 14, 11. 15, 3.. 23, 21..30. '36, 2. 
Collatis notis iuris iis, quae in Gai codice Veronensi, item in fragmentis de 
iure fisci institutionumque Ulpiani observatae sunt, apparebit plane easdem 
esse has, nisi quod hoc opus qui conscripsit aperte id secutus est, ut vul- 
gares et intellectu faciles retineret, doctiores et technicas magis neque nisi 
prudentioribus commodas explicaret; qua in re saepe eum lapsum esse infra 
videbimus. Ne tamen inde colligas codicem hunc illis posteriorem esse; 
nam ut in antiquiorum auctorum operibus deseribendis librarii notas retine- 
rent, contra ut is qui novum digestum ex laciniis qui consareinavit notas iam 
cum ipsa doctrina in oblivionem abeuntes, ut potuit, bene male solveret acei- 
disse facile potest. Simile consilium Byzantii secuti sunt, sed in ea quoque 
re maioris et constantiae et prudentiae documentum dederunt. 
In orthographia quid scriptor vel observarit vel peccarit, patet in 
universum ex indice Boeckingiano octavo. Missis cum calami meris errori- 
bus, tum iis, in quibus ne bona quidem aetate constans et unum seribendi 
genus obtinuit, ut sunt det p, det £ in extremis syllabis vocabulisve varie 
positae (scribsi, sceripsi; apud, aput, sed, set al.), item quod variatur inter c 
et qu (inicum, iniguum), inter au et o (Claudius, Clodius), inter k et ce ante 
vocalem a, aliaque similia, tria potissimum vitia scribendi huius codieis li- 
