fragmenta iuris anteiustiniani Vaticana. 405 
nes non tantum imperfectae sunt, sed magna ex parte etiam falsae; nam cum 
Constantius Caesar factus sit k. Martiis a. 293, recte quidem nomen eius 
omittitur in rescriptis duobus a. 285 ($ 23. 24), sed additur perperam in aliis 
tribus a. 285 ($ 297). 286 ($ 275). 293 m. Febr. ($ 312). Denique praeter 
consuetudinem harum inscriptionum, quas virorum, non mortuorum titulos 
recipere solere ante ad $ 288 observavimus, Diocletianus et Constantius in 
rescriptis supra eitatis plerumque appellantur divi. Item Constantiniana- 
rum constitutionum inscriptiones et ipsae habent singulare aliquid. Seribitur 
enim aut d(ominus) Constantinus et Caess. ($ 273) aut Constantinus et 
Caess. ($ 249. 287) aut Augg. (semel fortasse Aug. $ 36) et Caess. ($ 33. 
34. 35. 36). Nomen igitur Lieinii, qui ab a. 307 ad a. 323 cum Constan- 
tino simul imperavit, aut omittitur, ut in constitutionibus a. 315 ($ 273). 316 
($ 249). 318 ($ 287), aut certe latet sub generali Augustorum appellatione ; 
Caesares vero inveniuntur adscripti constitutionibus omnibus vel a.312-316 
emissis ($ 34. 249. 273), quo tempore Caesares nullos fuisse constat. De- 
nique Augusti Augustorumye nomen simplieiter inscriptionis loco positum 
praeterea nusquam reperitur. A qua inscribendi forma in Vaticano corpore 
usitata inscriptiones ex corporibus cum Gregoriano tum Hermogeniano ser- 
vatae aliquantum abhorrent. Nimirum Dioecletiani rescriptis apud Gregoria- 
num testibus et Breviario et Collatione (3, 4) et Consultatione praescribitur 
antiquioribus impp. Diocletianus et Maximianus AA., vecentioribus idem ad- 
iecto et CC. Semel vestigia adsunt Caesarum nominum plene perscriptorum 
in inscriptione Coll. 15, 3 sic hodie confusa: impp. Maximianus Diocletianus 
et Maximinus nobilissimi AAA., ubi restituendum est impp. Diocletianus et 
Maximianus AA. et Constantius et Maximianus nobilissimi CC., cum nobi- 
lissimorum praedicatio ad solos Caesares pertinere nemo nesciat. Praeterea 
altero loco Coll. 1, 10 vestigium superest adieclae ad eorundem imperato- 
rum nomina formulae DNN. (cf. subscriptio Cod. Iust. 4, 44, 3: Fk. nou. 
pn et aris cc. id est, d. — vel imp. — n. et Aristobulo cos.), unde confirmari 
quo praeterea pleraque ducunt, Gregorianum librum imperante ipso Diocle- 
tiano scriptum esse Bluhmius (praef. ad Coll. p. XIV) recte observavit. Si- 
militer Hermogenianum etiam Diocletianas constitutiones inscripsisse probant 
quae ex corpore eius citantur in Collatione (6, 5. 10, 3-6) et in Consulta- 
tione passim et in lege Romana Burg. (tit. 14). Idem denique confirmant 
Byzantii corporis eorumdem rescriptorum inscriptiones omnino ad codicum 
