Liv codex Veronensis. 157 
Hune igitur laborem per plus quinquaginta annos, postquam 
codicem repperit Maius, vixdum incohatum tandem ego suscepi et 
absolvi mensibus Aprili Maio Iunio a. 1867 Veronae. Sed ratio ha- 
benda erat et temporis, quod mihi als quoque eodem tempore studiis 
intento ad Livium superesse viderem, et commodi, quod in crisin Livi 
redundaret ex hoc libro plene excusso, non spernendo sane, sed Plauti 
Ambrosiano et Verrinarum Vaticano fide praestantiaque minime pari. 
Itaque non hoc egi, ut imaginem eodieis talem repraesentarem, qualem 
vel typis exhiberi posse aliquando demonstrabit exemplar Plautini libri 
Studemundianum, sed satis habui quae elementa ita oculis deprehendissem, 
ut de iis mihi satis constaret, ea in schedas referre et publice proponere 
secundum paginas versusque codicis interpositis, ubi is hiabat, supple- 
mentis; nam haeec si omisissem, usui multo minus habile exemplum futu- 
rum fuisset nec propter eas molestias melius certiusve. Accurate et plene 
num repraesentata sint quae supersunt in codice, iudicabunt qui postea 
eum recognoscent; ego feci quod potui, non usu eiusmodi lectioni ad- 
suefactus, sed adiutus libera usurpatione venenorum chymicorum concessa 
nobis a praestantissimo bibliothecae eius bibliothecario et in hac academia 
collega Carolo Giuliario, qui item permisit, ut folia examinarentur compagi- 
bus solutis, id quod in plicaturis magnopere profuit; adiutus item ab optimo 
amico et per illos menses suavissimo contubernali Gulielmo Studemundo, 
qui cum simul Veronae degeremus Livium ego pertractans, ille Gaium, 
laboris soeius mihi factus saepenumero ope et consilio me sustinuit, 
ut est huiusmodi scrutationum hodie facile omnium peritissimus. Hoc non 
lieuit, quod vellem licuisset, ut codicem descriptum iterum recognoscerem 
totum ductusque evanidos et magna ex parte oblitteratos tempore inter- 
posito denuo examinarem. Nec tamen propterea exemplum diutius premere 
volui, quod tamdiu litteris debetur; satius enim visum est incurrere ali- 
quando descriptorem in reprehensiones quasdam quam gravissimi auctoris 
vetustissimum librum diutius latere. Oeterum adhibui in codice recog- 
noscendo editionem unicam quam habemus tali apparatu, qualem hodıe 
requirimus, aliquatenus certe instructam et, ut omnium quae extant sine 
dubio longe deterrimam, ita a codicum lectione rarissime recedentem et 
propter id ipsum si alii nulli, certe huiusmodi negotio maxime aptam 
Alschefskianam. Item ubieumque vel lectionis diversitas vel etiam cum 
