Livi codex Veronensıs. 163 
Correctorem liber nactus non est; nam quae subinde apparent litterae jmendationes in libro 
expunctae inductaeve (2, 2. 6, 22. 9, 17. 18. 34, 52. 36, is. 55, 51. 55. 60, 15. obviae. 
64, 59. 66, 33. 55. 91, 6. 92, 7.43. 96, 29. 31. 97, 56. 98, 16) vel etiam mu- 
tatae (11, 42. 20, 35. 54, 16. 4s. 61, 15. 69, 56. 83 inser. 89, 14. 92, 34. 104, 44. 
105, 55. 107, 57) additaeve (16, 5’. 76, 15. 108, 50), eae jure tribuentur 
ei ipsi qui codicem exaravit. Quaedam autem vel in his mutata deprehen- 
duntur in peius, ut 54, 16. 55, 55. 61, 15. 96, 2s. 107, 57. 
Scholia in codice reperiuntur perpauca, nempe praeter oblitteratum Scholia Latina et Gracea. 
p- 411) Latina duo iuxta verba adscripta p. 61 Lucius Pinari[us] (ittera u 
scripta super c quo pertineat ignoro) et p. 107 [ora]tio Camalli dietatoris ad 
p. R., Graeca item duo posita in margine inferiore p. 61: Erı zar’ Exivo zegev 
rev Acıned ev m Puun.... mp0s EEiRewsiw TAG Yevanzıns vorou TO "AmoAAwvı vaov 
&ylgaı nuZavro, quae respondent verbis textus 4, 25, 3: pestilentia eo anno ... 
aedıs Apollinis pro valetudine populi vota est, et p. 88....... anrevevrwv &4,- 
a TroareUnaTw zweusw...ci Ponalcı meAıreurauevar.... 15 Tols 
morsucıs rov Öinrarelga]... v Fgoyugigovrar, quae de dietatore adnotatio hominis 
non admodum docti non eoniuncta est cum Livianis in pagina illa perscrip- 
tis. Haeec scholia licet videantur cum ipso libro magis exarata esse quam 
postea adıecta, tamen quod propterea Blumius iudieavit librum in Graecia 
scriptum videri indeque allatum esse Veronam, mihi non probatur; nam sae- 
euli quarti grammatici quicumque erant, etiam in Italia desentes utram- 
que linguam callere solebant neque mirum est ab eiusmodi homine quae- 
dam Graece ad Livium adnotari. 
Videamus de seribendi ratione. — Syllabarum divisionem Latinam, syiabarum divisio. 
id est eam, quae nititur in consonantibus geminatis distrahendis in scri- 
bendo sie, ut in voce formanda distrahi debent?), perpetuo observavit 
‘) Non numero lusus manus posterioris, ut p. 5l. 
”) Legem eam in libris qui quidem auctoritatem habent peraeque obtinere Lach- 
mannus monuit in praefatione ad novum test. vol. I p. XXVII; eundem usum etiam in 
aere et marmore scribentes secutos esse ego observavi in addendis ad legum Salpensanae 
Malacitanaeque editionem p. 505. Exceptionem quidem facit monumentum Ancyranum 
(v. ed. meae p. 145); eius tamen in ea quaestione non talis auctoritas est qualis in reli- 
quis, cum Graeeus quadratarius facillime in ea ipsa re ad patrium usum deelinare potuerit. 
X2 
