Livii codex Veronensis. 165 
mp\t: temp|tationem 24, 36/7. 
ne|t: Quine|tius 48, Aolı; cunc|ta 76, sıl2. 
t: ins|tare 81, 52/3. 
ns\tr: ins|tructo 120, 4/5; ins|tructum 6, Arls; mens|truo 51, 1sl9, 
s|tr: cas|trıs 15, 37/s. 64, 53/4. 88, s/9. 106, 4/5; magıs|trat- 9, 3415. 
39, äolı. 72, ä0lı; nos|tr- 42, 25/6. 80, 57/5. 92,415; pos|tremo 51,2/3. 
88,33/1; plaus|\trum 99, 35/6; ves|tr- 43, s/9; 92, 3/ı al. 
Littera sua natura gemina x ad secundam syllabam trahi solet: 
di| zit 56, 23/4; dw|xit 101, 17/5; eni|xae 64, 30/1; e 
8, 52/3. 63, ıl2. 93, 7/s; pro|xum- 59, 38/9. 87, 36/7; ve|xationes 49, 565 w|xorem 
99, 33/4. Semel tantum repperi contrarium ex|uti 42, Aolr. 
NS 
xudetur 81, 5ıl2; ma|xim- 
Denique notabilis est divisio co|epta 111, 27/s et denuo ibidem 31/2, 
item coe 
ptum 47, 13/9, qua confirmantur, quae ad Lucreti versum 4, 619 
siguns forte manu premere ac siccare coepit docte et caute, ut solebat, 
adnotavit Lachmannus. Ceterum secunda divisio nihilo minus legem in- 
fringit, etsi trisyllabum statuas co |ep|tum. 
Unum addam extra ordinem. Cum ad manum esset pandectarum 
Florentinorum quinque paginarum adumbratio photographiea, eius codieis 
in syllabis dirimendis observantiam intellexi ab ea, de qua supra exposui- 
mus, in plerisque recedere. Nam deprehendi ibi quidem dis|cedere, item 
contes|tata, dis|tulerit, praes\titerit; at refragantur alia, ut quae|stio, 
relstitui, item edi\cto et da|mnum et nu| ptiarum, et prone| ptis quinquies 
similiter sie diremptum; denique ne de librarii incuria cogites, corrector 
vocabulum ipse (ed. meae vol. 2 p. 360 v. 5) a primo librario sie divisum 
ip\se ita emendavit, ut p litteram ad secundam syllabam revocaret faceret- 
que z|pse. Quam differentiam dubium non est inde explicandam esse, quod 
digestorum codex Florentinus Veronensi annalium Livianorum aliquantum 
inferior est aetate. Nam contraria sibi sunt in hac quidem re aetatis 
bonae quae quidem auetoritatem habeant monumenta omnia conspirantia 
in divisione ea de qua dixi, et Prisciani reliquorumque grammaticorum 
praecepta, quae qui sequuntur hodie, in sexti saeculi doctrina innixi 
Latinam consuetudinem iam fere sustulerunt, peccantes scilicet in par- 
tem doctiorem. Similiter in novo testamento Fuldensi, quem librum 
Vietor Capuanus emendavit a. 546 imperante Justiniano, Lachmannus!) 
!) In praefatione ad novum test. vol. Ip. XXVL. 
