Livii codex Veronensis. 177 
grammatico aetatıs Romanae, iure revocantur ad ipsam illam recognitionem 
saeculi quarti!). Commodum autem visum est ad auctoritatem librorum pissentientibus inter se co- 
plenius et certius definiendam hoc loco componere, quae eius generis lectio- bus Nicomachianis litem 
x . IEREr ° x r : E D de dirimit Veronensis, 
nes Nicomachianae incidunt in folia Veronensia comparationemque reeipiunt. 
seriptura primitia: scriptura emendata: scripturae primitiva et 
emendata comiunctae: 
16, 34 L. Lucretius V P. Lucretius PL P. L. Lucretius M 
17, 14 satin salve VP* [satisne salva essent sat iam satisne salua es- 
omnia] sent omnia in saluem 
M, satıne salua essent 
omnia P’L 
22, 20 obsecundando [obsequendo]| obsequendo secum dan- 
VL do M, obseeundo ob- 
secundando P 
27,5 amore amens VP amore ardens L amore ardens mens M 
35, ı7 consilio VP’ consulto Z consilio consulto M, con- 
sul consilto P* 
52, ı7 Agrıppa Mallıus Agrıppa Menenius agrippa mia manilius ene- 
V PL nius 7 
57, >59 Postumium Aebu- [Postumium Aebu- postumium aebutium hel- 
tium Helvium VPL tium Helvam] vam helutum M 
'") Madvigium (emend. Liv. p. 5) non ignoro duplices seripturas has repetere non 
ab ipso archetypo codice Nicomachorum, sed ab exemplari aliquo inde deseripto nostrorum 
archetypo communi, estque sane quaestio haec ex earum numero, quas diffieulter deeidas, 
cum praesertim satis constet interpolationem in hac decade non solum late grassatam esse, 
sed etiam crevisse per gradus. Sed in contrarium me ducit maxime, quod inter duplices 
lectiones quaedam inveniuntur enatae ex fastorum laterculo cum annalibus Livianis collato; 
talis enim emendatio magis apta videtur saeeuli quarti grammatico quam aetatis posterioris. 
Utut est, non inutile erit quod supra institui duplieium lectionum Nieomachianorum librorum 
ad Veronensem examen. — Ceterum in Veronensi libro geminatae lectiones et rarissime re- 
periuntur et si quae sunt, eae diversae sunt a Nicomachianis. Ita p. 62, ss in his est Cn. 
Julius Mento, in Veronensi autem genucius en. iulius, quod vix admittit aliam explicationem. 
Similiter explicari poterunt tui et tum 17, 29, cum requiratur tum; deretinenda 70, 21, ubi 
videtur seribendum retinenda. 
Philos.-histor. Kl. 1868. 7 
