Livil codex Veronensis. 179 
tas iam docet aut veras esse (vide infra ad III, 44, 6) aut veris 
proximas (vide infra ad IV, 23, 3. V, 41,3). Sed idem aliis locis con- 
firmat lectionem librorum deteriorum, Leidensis dico similiumque, quo 
pertinent et loci infra enarrati quidam, ut V, 52, 13 et VI, 1, s, et mi- 
noris momenti alıi, ut 44, 3 nm quo statu VL, quo statu MP; 45, ı7 ab 
Ardea VL, ab ardeat P, ab ardeatibus M; 50, ı0 neqwigquam VL, nequa- 
quam MP; 88, co kal. Octob. VL, a kal. Octob. MP; 94, 4 C. Julius VL, 
Yulius MP. His quos diximus locis cum in dissensu Nicomachianorum 
Veronensis teneat lectionem per se probabilem, sunt quidam, sed numero 
pauci nec magnı momenti, in quibus cum item dissentiant Nicomachianı, 
Veronensis facit cum lectione corrupta: 
lectio vera: lectio corrupta: 
20, 5r celebrant MP celebrabant VL 
24, 16 addıt MP addıdit VZ 
107, 5 iussumque templum MP iussumque et templum VL 
12, 9 habituros edicimus M’PL habituros sedieimus VM* 
19, 20 ad Eretum PL ad fretum VM Of. 24, 3 
70, 4ı tum PL cum V/M 
32, ı2 apparare MP’L apparere VP* 
In quibus id ipsum evenisse potest quod supra statuimus de locis 52, ı7 
et 57, 59, seilicet corruptam lectionem in his primitivam esse ex archetypo 
communi in utriusque generis libros translatam, emendationem autem coniec- 
tura inventam esse sive ab ipso Nicomacho ita, ut altera quoque seriptura 
in eius exemplari remaneret, sive a librario aetatis posterioris. Sed etiam 
casui aliquid dandum est in talıbus neque quae vera esse in universum appa- 
ret, tam anxie persequenda, quasi omnia tam parva quam magna lex et 
ratio peraeque regerent. 
At sieut certum est Veronensem librum non profieisei ex Nicoma- veronensis Nicomachiano- 
chorum, ita non minus constat tam hune quam illum pendere ab arche- rumque errores communes, 
typo communi eoque a primitivo Livii exemplari longe remoto inquinatoqne 
iam multis mendis tam ex incuriositate enatis quam ex mala sedulitate 
antiquariorum emendatorumque. Quod cum quivis non hebes ipse in- 
tellegat, confirmabo paucis exemplis allatis corruptelarum indubitatarum, 
in quibus consentiant libri Veronensis et Nicomachiani. 
22 
