Livi codex Veronensıis. 191 
autem eiusmodi condicio plane ei conveniat. In mentem venit s2 inguit pro 
in quo si. Deinde verba st! qui vos minus hodie X tribuuos fecerint üs (sie 
P, fecerint il! ML), in Veronensi recte legi non potuerunt, quamquam fece- 
ritis, quod unum verum est, reapse in eo videtur perscriptum fuisse. Se- 
quentia autem duobus locis ope eius Iibri emendantur, primum inserto 
vocabulo hi, deinde sublatis vocabulis ut xl in vulgatis libris male repe- 
titis ante Zegitimi; nam afuisse ea a Veronensi spatii rationes demonstrant. 
III 65 p. 39, ı postquam dietum est de comitus tribunorum plebis 
a. 305 ita perfectis, ut quinque tribunis creatis plebis suffragiis cooptatio 
collesarum permitteretur, Nicomachianae recensionis libri ita pergunt: 
novi tribuni plebis in cooptandıs collegis patrum voluntatem foverunt; duos 
etham patricios consularesque Sp. Tarpeium et A. Aeternium cooptavere. 
Longe aliter Veronensis: no ....... parieiosnetl ....... cooptavere, quae 
reliquiae ad eiusmodi fere restitutionem ducunt: Nol[vwr tr. pl. ©. M.] P. 
Aricios N. et L. Äternios cooptavere; videmurque nobis hoc loco deprehen- 
dere interpolationem non grammaticam, sed historicam. Quod dieimus 
non tam propter scripturae diversitatem ex mero librariorum errore vix 
satis explicandam quam propter ipsam rei tradıtae naturam. Seilicet quod 
refert Livius ille Nicomachianus, explicari non potest nisi ita, ut sumamus 
patrieios illos duos antea ad plebem transisse; nam qui essent patriciı, 
eos tribunos plebis ereatos esse et rerum memoriae et publicis legibus ita 
refragatur, ut id non solum factum esse umquam negandum sit, sed adeo 
veterem auctorem ullum id posuisse (v. röm. Forsch. 1, 112. 124). Et vere 
Livius paullo post (4, 16) ita seribit: hune Minuerum apud quosdam auc- 
tores transısse a patribus ad plebem undecimumque tribunum plebıs coopta- 
tum . . üinvenio. Similıa vel tradı vel fingi potuerunt de consulibus a. 300 
nee per se iustam suspicionem moveret, quod ea narratio non invenitur 
nisi apud solum Livium; at hoc movet, quod hoc loco verbum nullum 
fit de patrieciorum transitione ad plebem et ita res enarratur, quasi ordi- 
nis patrici homines tribunatum plebis susceperint retento patriciatu. Num 
credibile est auctorem, qui de hisce rebus planis et apertis ne potuerit 
quidem errare necessariamque illum status mutationem loco posteriore 
quamquam in re obiter memorata recte declararit, hoc priore et 
graviore longe eam suppressisse et tam inepte rem narrasse, ut ad per- 
versam plane de ea re opinationem lectores necessario perduceret? Con- 
