Livii codex Veronensıs. 195 
retinent videant ne zpse quod sequitur non habeat eui satis respondeat, 
cum lectione ad Veronensem formata recte opponantur consulatus et 
regsnum. ÜCeterum qui hoc probabit, hune locum addat necesse est iis, ubi 
deterius in universum Nicomachianorum librorum genus meliori praestat. 
IV 13,4 p. 52,3 ıd unum digmum tanto apparatu consihorum et 
certamine quod ingens exsudandum esset praemium fore. Sie Veronensis 
stabiliens coniecturam a philologis hommibus, qui quidem sani indiei 
essent, dudum receptam, nam libri vulgares seribunt certaminum. 
IV 13, s p. 52, 34 rem conpertam ad. senatum defert Veronensis 
optime, cum Nicomachianı legant refert. Ilam lectionem postquam ido- 
neum auctorem nacta est non erit opinor quin probet. Praeivit Madvigius 
apud Ussingium p. XXI: ‘probabiliter editio Curionis deferf. 
IV 13, 12 p. 53, 21 se dietatorem L. Qwinctium dieturum: animum 
parem tantae potestati esse. Ante anımum quod inserunt libri reliqui 2bx 
abest a Veronensi, recte fortasse. 
IV 14,6 p. 54,27 haec eum vocıferantem adsecutus Ahala Servilius 
obtruncat respersusque cruore ... dietatori renuntiat. Quod addunt libri 
Nicomachianı obtruncati post cruore, eleganter Veronensis omittit. 
IV 17, ı p. 55, ı4 Fidenae....ad Lartem Tolumnium Veientium re- 
gem defecere. Quod post regem addunt Nicomachiani et Veientes, eo libenter 
carebimus. 
IV 17,2 p. 55, 20 Inter legatos a Fidenatibus interfeetos qui nomi- 
natur Spurius Nautius Plinio h. n. 34, 6, 23, apud Ciceronem (Philipp. 9, 
2,5) dieitur Sp. Antius (et spurantio Vat.) itemque apud Livium hoc loco 
testibus Nicomachianis. At quod in Veronensi legitur Spuantium . . . inter- 
fecerunt, cum eiusmodi codieis librarium vix eredibile sit Spurii praenomen 
tribus primis litteris expressisse perverse, haud scio an ducat ad ipsam 
nominis formam Plinianam, ut metathesi elementorum Uantius evaserit qni 
esse debebat Nautius. Certe veram esse illam constat, non tam quod 
Nautiorum gens clarior longe et vetustior est Antia, quam quod Spurii 
praenomen proprium est Nautiorum. Qui autem factum sit, ut similis 
corruptela insederit tam in Livii recensione Nicomachiana quam in Cice- 
ronianis libris quos habemus, num liceat cogitare de interpolatione 
scholastica in utrumque scriptorem pariter grassata, definient qui ali- 
quando data opera de ea re quaerent. 
Bb2 
