Lim codex Veronensis. 203 
proclivitatem. Intellegitur opinor M. Folius tr. mil. a. 321. Cf. quae 
dixi röm. Forsch. 1, 114. 
V 43,4 p. 101,3 per eos «psos dies Veronensis, quod praeceperat 
Gronovius; a libris reliquis reliquis abest eos. 
V 44,1 p. 101,3 Ardeates .. veteres amici, novi etiam cives mei, 
quando et vestrum beneficium üta tuht et fortuna hoc egit mea. Id quod 
est hoc egit ferri non posse intellexit Madvigius, commendans pro eo coegıt: 
in Veronensi tamen nec hoc fuit neque illud, sed verbum aliquod, cuius 
ultima syllaba plena esset :t, puto volut. 
V 44,7 p. 102, 36 prima vigiha capıte arma frequentesque me se- 
quimini Veronensis probantibus Zumptio p. 29 et Madvigio in ed. vol. I 
p- IV; que abest a reliquis non recte, nam frequentia aptius ad sequendum 
refertur quam ad armandum. 
V 45,3 p. 103, ı2 excursione ab oppidanıs facta Veronensis, incur- 
sione ab oppidanıs in palatos facta Nicomachiani; utrum praeferas, ambigi 
potest, quamquam illud malim, cum ineursionis vocabulum mox redeat 
apud Livium. 
V 45,4 p. 108, 15 plenique praedae Veios etiam praesidiumque, spem 
ultimam Romani nominis, in animo habuerint oppugnare. \Veronensis et 
cum omittit ante spem, verum videtur servasse; nam clarius ita separan- 
tur urbs militesque qui oppugnarentur ab is quae addit auctor ad eius 
oppugnationis momentum declarandum. 
V 46,2 p. 104, ır Gabino cinctu sacra manıbus gerens Veronensis 
ut debuit esse ediditque Madvigius; cinctus reliqui. 
V 50,2 p. 106, 36 senatus consultum facıt, fana omma, quoad ea 
hostis possedisset, restituerentur expiarenturque. Sic haec videntur consti- 
tuenda. Nam quod quamquam habent libri omnes, tamen rei contrarium 
est; Capitolina enim fana Galli non invaserunt. Deinde terminarentur 
quod inserunt secundi ordinis lıbri post restituerentur, erediderim refe- 
rendum inter interpolationes Nicomachianas; nam proprie terminatio per- 
tinet ad fani institutionem potius quam ad restitutionem, et ut admittas ter- 
minare etiam eum qui terminos oblitteratos incendio vel vetustate resti- 
tuit, tamen eiusmodi terminos vix crediderim intra pomerium stetisse. 
V 50, 5 p. 107, 5 in nova via Aro Locutio legendum esse dudum 
intelleetum est, cum in libris ex secundo genere optimis wa axo abierit 
Ce2 
