über die Laudation der Murdıa. 
[Zweite Columne|]. 
Murdiae L(uei) f(iliae) matris 
sed proprils viribus adlevent, [caetera] quö firmiora 
probabilioraque sint. 
Omnes fIlios aeque fecit heredes, partItione filiae data. amor 
maternus caritate liberum, aequalitate partium constat. 
Viro certam pecuniam legavit, ut ius dotis honore iudiel augeretur. 
Mihi, revocata memoria patris eaque in consilium et fide sua ad 
hibita, aestumatione factä, certas res testamento praelegavit, 
neque ea mente, quo me fratribus mels quom eorum aliquä 
contumeliä praeferret, sed, memor lIberalitatis patris mei, 
reddenda mihi statuit quae iudieio viri sui ex patrimonio 
meo cepisset, ut ea, ussu suo custodita, proprietati meae resti 
tuerentur. 
Constitit ergo in hoc sibI ipsa, ut, a parentibus dignIs virls data, 
matrimonia obsequiö probitate retineret, nupta meriteis gra 
tior fieret, fide carior haberetur, iudicio ornatior relinquere 
tür, post decessum consensu civium laudaretüur, quom diseriptio 
partium habeat gratum fIdumque animum in virös, aequalita 
tem in liberös, iustitiam in veritäte. 
Quibus de causeis [q.] quom omnium bonarum feminärum simplex simi 
lisque esse laudatio soleat, quod naturalia bona, propria custo 
dia servata, varietates verborum non desideränt, satisque sit 
eadem omnes bona famä digna fecisse, et quia adqulrere 
novas laudes mulieri sit arduöm, quom minoribus varieta 
tibus vita iactetür, necessario communia esse colendä, ne quod 
amissum ex iustls praecepteis cetera turpet, 
eo maiorem laudem omnium carissima mihi mäter meruit, quod 
modestia probitate pudieitia obsequio lanifieio diligentia fide 
pär similisque cetereis probeis feminIs fuit, neque ulli cessit, vir 
tutis laboris sapientia& iudic] nomine praecipuam aut certe 
aequalem famam adsecuta est. 
Philos.-histor. Kl. 1868. Ff 
RD 
10 
25 
30 
x 
