Zoologie CRANIA SELECTA. (5) 245 
7) Circumferentiam vel ambitum horizontalem, uti vulgo fit, per glabellam et maxime 
prominentem partem occipitis duximus. 
8) Arcum verticalem (vel ambitum arcuum vertebrarum calvariae) a sutura nasali per 
medium os frontis, suturam sagittalem et sic porro usque ad foramen magnum extensum, # nu- 
meris expressimus, quorum prinus longitudinem frontis, secundus arcum a sutura nasali ad 
apicem ossis occipitis, tertium ad protuberantiam occipitalem, vel ubi valde exculta est, ad 
ejus basin, quarta vero totum areum usque ad foramen magnum indicat. 
9) Longitudinem corporum vertebrarum, ex quibus calvaria constituitur, non melius 
exprimere potuimus, quam methodo I. Virchovii. Est ergo potius distantia inter radicem 
nasi et marginem anteriorem foraminis magni, quae distantia manifeste major est, quam ipsa 
rhachis calvariae. 
10et 11) Circumferentiam transversam calvariae, ubi transit in occiput, binis numeris 
exprimere conati sumus, scilicet arcu (10) et linea recta (11). Utrinque elegimus in altitudine 
centri pori acustici puncta sibi respondentia et inter se maxime distantia. Arcum inter haec 
puncta per curvaturam maximam calvariae ductum columna 10" exhibet, et lineam rectam 
inlerjacentem columna 11". 
12) Quantum centrum pori acustici distet a media glabella et a maxime opposita parte 
occipitis, binis numeris in penultima columna exprimitur. Ratio inter hos numeros indicat 
evolutionem occipitis. 
13) De ultima columna vide supra sub N° 3. Propter angustias loci abbreviata scribendi 
methodo saepe usi samus. Numerus fractus indicat in quamnam partem lineae perpendieu- 
laris ex centro meatus auditorii ad planum cervicis ductae, incidat summa latitudo calvariae. 
Tum vero abbreviationibus supr., p., pp., mp., ant. indicatur locum hunc adesse supra, vel 
post, et quidem parum post, vel multum post, vel ante aperturam meatus auditorii. 
Lineas semicircalares occipitis superiores brevius cristam transversam occipitis nominare 
veniam petimus, cum jam aliae lineae semicireulares adsint, temporales scilicet, et re vera ex 
illis lineis in animalibus erista fit, qua planum posterius occipitis a superiori separatur. Cristam 
banc in plurimis hominibus in binos arcus sub angulo manifesto inter se conjunctos dividi 
patet, attamen in animalibus multis erista transversa occipitis etiam binis arcubus constituitur, 
et in homine angulus medius non raro fere evanescit, et quidem ubi pars inferior ossis occipitis 
magnam habet evolutionem, pars superior vero parvam. 
Squama superior ea pars occipitis nobis audit, quae a sutura lambdoïdea ad cristam 
transversam occipitis et eminentiam occipitalem extenditur, squama inferior vero reliqua sectio 
partis sie dictae squamosae ossis occipitis inde a crista transversa usque ad foramen magnum. 
