Zoologie. CRANIA SELECTA. (9) 249 
pertineat. Longitudinem invenit autor noster explere 171 millim. et altitudinem 145 millim. 
Ratio harum linearum est 1000 ad 848. Sed altitudinem metitus est III, Sandifort linea 
perpendiciculari à foraminis magni margine anteriore ad verticem. Si cepisset distantiam inter 
planum foraminis magni et maxime distantem partem verticis, oullus dubito, his dimensionibus 
proportionem ultra 850 forsan 2% evenise. Media vero ratio altitudinis ad longitudinem est 
Le 1000 1000 
 Revera cranium Papuense dictum altissimum est omnium craniorum ab Illustr. Sandifort 
1000 
pictorum. Differt praeterea à nostris mento bene prominente, et areu dentali latissimo, ab 
iconibus vero per peregrinatores dictos delineatis occipite magis rotundato, et hac re uti in alis 
potissimum convenit cum icone Cingalensis ejusdem autoris. 
Tertiam et nitidissimam promulgavit iconem Illustriss, Lucae, eraniologiae cultor inde- 
fessus, opere suo aequa laude digno de cognoscendis formis organicis *). Icon hujus cranii 
multo magis convenit cum nostris. Sed jam ipse autor celeberr, in descriptione adjecta cra- 
nium depictum polius ad A/furos pertinere suspicatur, quod revera in erania nostra gentis dictae 
optime quadrat, uti ex capite secundo hujus dissertationis apparebit. 
Nuperrime Ilustriss. Retzius, craniologorum nostri temporis facile princeps, in tractatu 
suo egregio de forma craniorum plurimarum gentium totius orbis fusius disseruit de veris 
Papuis et, quatuor eranïis comparatis, omnino assentit descriptioni, quam dederunt Cel. Quoy 
et Gaimard. Optime novit in ea parte magni oceani, quae hodie, propter nigredinem inhabi- 
tantium, Melanesiae nomen accepit, adesse gentes dolichocephalas, ad has vero Papuas duci non 
vult autor noster, nomen Papuarum genti brachicephalae peregrinatorum Gallicorum vix nomi- 
natorum conservans. [n delieiis mihi semper est ab amicissimo Retzio doceri, in hace re vero 
bucusque opinionem ejus meam facere non potui. Refert vir egregius crania tria, a CI. Dre. 
Wise Museo anatomico Holmiensi missa, quam maxime convenire cum ectypo gypseo et de- 
seriptione à viris CI. Quoy et Gaïmard promulgatis, et doctorem Wise ipsum crania dicta in 
Europam attulisse certiores nos facit; attamen ubi et quomodo legerit non dicitur, Etiam si 
ab ipsis Papuis accepisset, dubitarem crania esse Papuarum. Notum enim est Papuas, ut et 
alias gentes hujus regionis, crania inimicorum servare, et ornamentorum instar, non tantum 
sepuleris imponere, sed etiam in domibus conservare, tum vero advenis Europaeis erga secures 
et alia utensilia ferrea mutuo dare. Hae ex causa plarima erania pro Papuanis in colleetio- 
nibus nostris exhibita, potius inimicorum hujus gentis sunt crania. Quod attinet ad erania, in 
insula /7äigin in sepulchro lecta, et depicta à peregrinatoribus Gallicis saepe nomipatis, tam 
brevia, alta et lata sunt, ut vix dubitarem, gentem quandam Malaicam in is agnoseere. Occipite 
penitus plano, maxiliis prominentibus eum reliqua facie fere recta mirum in modum conveniunt 
cum Amboinensibus nostrae collectionis. A Papuis nostris toto coelo differunt. Num vero Papuae 
nostri vere Lypiei sint, proprio tractatu huic sequente et lingua vernacula Germaniea conseriplo 
dijudicare in animo est. Recentissimis temporibus enim denominatio «Papua» tam ambigua 
facta est prolixa eruditione et subtilissimis distinctionibus in subdioione generis humani, ut ad 

*) Zur organischen Formenlehre, von J. Christ. Gustav Lucae, Frankf. 1845, tab. XI 
Mém sc. nat. T. VIN. 
