254 114) C. E. Baez. Zoologie. 
Tota forma eranii multo magis convenit cum forma variarum gentium Archipelagi Indici, 
quarum crania in museo nostro speciminibus pluribus adsunt. Talis gentes sunt Menadonenses 
et Macassarienses, indigenae Insulae Celedes, Madurenses et ex parte Balienses. Gentes has ad 
stirpem «Battarum» pertinere docet nos Cel. Francise. Junghuhn in opere erudito secundum 
investigationes minutissimas de stirpe « Battarum» conseripto *). Quin, Menadonenses simpliciter 
Alfuros nominat, cum dubitatione addens, dici tales Alfuros adesse in variis insulis orientalibus, 
e. gr. Boro, Gilolo, Ceram**). Attamen a bis differunt Alfuri nostri Novo-Guineenses. Alfuris insu- 
larum Moluccarum et Sundaicarum fuscus vel fusco-olivaceus tantum color cutis est, Affuris sic 
dictis Novo-Guinensibus fusco-niger, illis capita brevia lata, his longa coarctata. Videtur HMalaicos 
variis gentibus montanis idem nomen imposuisse, uti vox Gallica Montagnards nil aliud signi- 
ficat quam homines e montosa regione oriundos vel in montibus viventes. Revera gentem nostram 
si non ab omnibus Papuanis, tamen a nonnullis omnino aliis nominibus designari, non est 
quod dubites. Illustriss. Navarchus Duperrey in claro itinere suo in portu septentrionalis 
orae Novae Guineae vidit homines ex regionibus internis, quos Papuae «ÆEndamenes» nomina- 
bant et CI. Lesson cranii hujus gentis iconem dedit, quae cum descriptione, iconibus et men- 
suris nostris ad amussim convenit. In icone et descriptione tamen nomen @Alfuru» servavit, 
sine dubio quia hoc pro gentibus internis Novae Guineae jam usitatum erat in libris erudi- 
torum. Praeterea gentem interiorum regionum Arfacos dici refert D'Urville, quos ab Enda- 
menibus non distinguit. Num locales sint hae designationes in futurum est examinandunn. 
Salomon Müller indigenis montanis orae meridionalis Novae Guineae proprium nomen om- 

nino non tribuit, sed simpliciter denominatione montium « Harassis» utitur***). Forsan Alfurorum 
uomen ad Novo-Guineenses melius non adplicandum erat, quod vero per longam seriem annorum 
factum est. Nos iden retinuimus quia jam ex ipsis inscripüonibus nostrorum craniorum videmus, 
metropoli Batavia a naturae et medicinae cultoribus (uti Peitschio) buie genti nigricanti hoc 
nomen tributum esse, minime vero gentibus Battarum stirpis, quae potius obscure olivacei sunt 
quam nigricantes. De vocibus et nominibus hic disputare nolimus, rejicimus potius ad tractatum 
jam promissum ea quae dicenda videntur. 1bi etiam de sententia ab eruditissimo et Hlustris- 
simo Prof. Andrea Wagner nuperrime prolata, Alfuros N. Guineae non essentialiter differre 
a Papuis, sermo erit, cum haec sententia nec breviter rejicienda nec adoptanda sit. 
S 3 De iconibus et descriptionibus alieuis 
jam supra locuti sumus. Unam tantum novimus bujus gentis cranii iconem jam laudatam, quae 
ad minima usque nostrae respondet. Deseriptio vero penitus fere deest in diario dicto *), brevis 
invenitur in operibus zoologicis Hlustriss. Lesson **). 

*) Franz. Junghubhn: Die Battaländer auf Sumatra. Berlin 1847. 2 Theile. 8°. Madurenses lamen cum Javanis 
in hoc opere conjunguntur. 
##*) Libro citato, IE, p. 327. 
) 
Verhandelingen over de naturlijke cet. p. 70 et alibi. 
+) Voyage de la Coquille. 

tt) Complément des oeuvres de Buffon. Tome LI, races humaines, p.153 et in aliis. 
