Zoologie. CRANIA SELECTA. (25) 265 
Frons jam primitus recedens in verticem latissime biclinum, culmine vix conspicue carinato, 
sed posteriora versus saepe late excavato, exit. Tempora nec plana sunt nec valde targida, sed 
posteriora versus multo majus inter se distant quam pone frontem. Lineae semicirculares non 
alte adscendunt, museuli temporales ergo parvum habent ambitum; praeterea leniter tantum 
exaratae sunt lineae dictae. Ita et crista occipitis transversa in plurimis vix conspicua, in uno 
tantum cranio melius emergit. Cum et tubera parietalia fere delitescant et areus superciliares 
in nonnullis tantum craniis leniter appareant, equidem calvariam Aleutarum cum vesica semi- 
inflata compararem, nisi carinae culminis vestigium obstaret. Occiput tamen prominet inferiore 
parte squamae superioris. Meatus auditorius in aperturam amplam exit. 
Facies aliquam similitudinem habet cum facie Calmuccorum declivitate ad latera ossium 
malarium, quae vero vix percipitur in nonnullis craniis, forsan femineis; nasi apertura lata, 
culmine dorsi ex directione frontis parum prominente. Superior pars cavitatum narium angu- 
stior esse debet quam in Calmuccis, nam interstitium inter orbitas, superius latum, coarctatur 
ubi os frontis desinit; processus frontales ossium maxillarium multo angustiores sunt quam in 
Calmuccis et cristae ossium lacrymalium multo minus a se invicem distant. Distantiam hanc ad 
medium fossae lacrimalis in A/euta masculo 81 lineas explere invenio, in Calmucco 111 lin. 
Ossa nasi facile coaleseunt; in cranio pueri et uno ex adultis sutura inter utrumque os manifesta 
adest, in tribus vestigia tantum in parte infima suturae apparent, in sexto ne vestigia quidem. 
Arcus zygomatici ad latera satis extenduntur sed areu multo magis continuo quam in Cal- 
mucais, et ipsa tubera malaria potius ad anteriora quam ad latera prominent, quod de vultu 
viventium disertis verbis dicit observator longaevus pater Wenjaminow *). — Series dentium 
in viris curvalura et longitudine medium tenet inter typum Calmuccorum et Europaeorum, in 
feminis vero penitus fere ad hanc formam Europacam accedit. Mandibulae in binis craniis 
tantum adsunt, minus altae quam in Calmuccis, mento tamen eodem fere more argute pro- 
minente. Fovea glenoidalis valde lata et parum profunda motum lateralem mandibulae solito 
majorem permittere videtur. Num hac ex causa in binis craniis dentes oblique detriti sunt ? 
Omnes fere observatores gentis A/eutarum magnam similitudinem in ea cum Japonensibus 
invenerunt. Doleo crania Japonensium nobis penitus deesse. Si cum icone Sandifortiana 
crania descripta comparo, similitudo in facie adesse mihi quidem videtur; sed frons rectius 
ascendit in Japonensibus, et totum cranium multo altius est quam in Aleutis. Num in tabula San- 
difortii cranium Japonensis penitus typicum pictum sit nescio, attamen si eam cum efligiebus 
faciei viventium comparo, quales in Atlante Krusensternii a Tilesio delineatae aliisque 
locis exstant, crediderim cranium illud typicum esse. Ergo cranium Japonensium altum esse 
videtur, quod etiam mensuris a Sandifortio datis probatur. — Si vero tabulam nostram 
14° cum tabula LXIL. Blumenbachiana, Kamtschadali genuini cranium pingente, compara- 
mus, similitudo insignis in facie et mira fere in calvaria apparebit. Frons eodem modo recedit 
et sutura squamosa recta fere in Æamtschadalo, ita etiam adest in plurimis Aleutis. In facie 
*)NEAC: p.40. 
Mém. sc. nat. T. VII, 34 
