Zoologie. Symbolae Sirenologicae. 7 
lium saltem, quae ante centum annos naturae scrutatori nota esse poterant, 
equinum cranium Getaceorum herbivororum eranio omnino similius appa- 
rere debebat, quam alius animalis. 
Exercitatis oculis recentiorum scrutatorum, “quibus varicrum ordinum 
familiarum et generum crania vel ex ipsa natura, vel ex iconibus praestan- 
tissimis saltem innotuerunt, Rhytinae cranil comparatio cum equino omnino 
paulisper claudicare videbitur. 
Quamvis autem meritissimus Stellerus, quoad comparationem modo 
laudatam tempore et conditionibus iniquissimis et maxime adversis, qui- 
bus scripsit, excusari possit; defensio tamen ejus minus suscipi posse videtur, 
si Capitis ossa Manati sui, quod attinet ad soliditatem et roborem, capitis 
ossibus equinis pariter comparavit; Rhytinae enim cranii ossa equinis aperto 
multo crassiora apparent. 
Vix etiam aliquis hodiernis temporibus Rhytinae cranü fragmentum 
nostrum accuratius considerans diceret: «cranii ejus ossa conjunctim nec 
equino capite majora, nec forma, nec ossium conjunctione multum differre»; 
ab equinis enim non solum magnitudine, sed etiam forma et conjunctione 
examine accuratiori instituto omnino satis discrepant. 
Quae de suturis apud Stellerum leguntur in universum quidem accipi 
possunt, sed ad cranii rationem peculiarem cognoscendam et differentias vel 
similitudines ad generum affinium crania spectantes dijudicandas nihil fa- 
ciunt, quum characteres mammalium toti ordini seu familiae (Sireniis) ge- 
nerales tantum offerant. UÜlteriores igitur criticae observationes verborum 
ejus sine scientiae damno ommitti possunt. Quare ad ipsam rem i. e. ad 
accuratiorem cran fragmenti nostri considerationem generalem, nec non 
ad singulorum ejus ossium figurae et juncturae descriptionem transire liceat. 
Antequam tamen fusiorem crani fragmenti descriptionem incipio, ne in 
Rhytinae cran historia aliquid desideretur, illius cranii fragmenti Sireni 
animalis-mentionem facere debemus, quod ab Othone Fabricio in Groen- 
