Zoologie. Symbolae Sirenologicae. 15 
Stellerus de capite et cranio Manati sui communicavit sententiae nostrae 
haud repugnantes, aperte demonstrant, fragmentum nostrum animalis à 
Stellero Vaccae marinae et Manati nomine descripti re vera esse. Cranü 
fragmentum nostrum igitur sine ulla haesitatione illi generi erit tribuendum, 
quod a Retzio Hydrodamalis, ab [ligero Rytina (scribendum Rhytina cf. 
supra p. 2 notam), à Desmarestio aliisque Stellerus vel Stellera, a Fi- 
schér o denique Nepus est appellatum. 
Carur II. 
Ossium singulorum in Rhytinae cranü fragmento observandorum 
accuratior descriptio. 
ASE 
De osse occipitis. 
(Tab. I. et IL fig, 1, cde, fig. 3, d. fig. k, q.) 
Os occipitis maximum, validissimum, crassissimum. 
Occipitis squama (Tab. Il. fig. 1. c, d) magna a facie posteriore cum 
parte condyloidea (e) et processubus mastoideis (d) ejus considerata os uni- 
cum, non e partibus pluribus compositum, sensu transverso fere ovatum, 
facie exteriore locis singulis, praesertim in margine superiore et laterali, fos- 
sulis et canaliculis irregularibus, parum reticulatis impressum, inter ipsas 
fossulas autem imaequale et eminentiis parvis vel minimis variae figurae as- 
perum apparet. Margo superior ejus modice curvatus et parum flexuosus, 
in medio arcuatus et arcu suo parum antrorsum protractus, in lateribus 
supra subemarginatus, antrorsum satis inclinatus, partis basilaris medio et 
processus mamillaris anteriori parti antice oppositus, limbo suo externo 
vero maxima ex parte massa ossea suturam obsoletam lambdoiïdeam, squa- 
mosam explente, interiore vero suturae margine impressa, satis distincta, 
