Zoologie. Symbolae Sirenologicae. 51 
veluti intra fullonum asseres seu molas manuarias comminuantur ac sub- 
‘igantur. 
Ossa haec quae clarius docebunt, quae descriptione minus intellisibilia 
sunt, delineari curavi.‘“ 
Ex hisce verbis Stelleri patet, Rhytinam dentium loco in maxilla et 
mandibula massam unicam peculiarem (ossa molaria Stelleri) seu rectius, ut 
mihi videtur, laminam masticatoriam seu manducatoriam habuisse , quae 
sibi invicem ita oppositae erant, ut nutrimenta inter ipsas Comminui possent. 
In universum tamen figura et situs laminarum e solis Stelleri animad- 
versionibus et iconibus ejus aegre derivari possunt. Qua de causa multi na- 
turae scrutalores Rhytinae dentes molares quatuor, i. e. utrinque utrinsecus 
duos peculiaris structurae tribuerunt, antequam similium organorum man- 
ducatoriorum in Halicores et Manatorum palato et mandibuia obviorum 
existentia innotuerit. In tractatu meo de Rhytinae dentium structura com- 
posito (Meém. de l'Académie d. Pétersb. VI. Scienc. mathem. et phys. T. 1. 
p. 103) Rhytinae laminae manducatoriae pariter erronce dentium nomine 
adhuc sunt designatae, quum mihi organa analoga Halicores tunc temporis 
nondum innotuerint. Îpsa enim commentatio temporis spatio est conscripta, 
quo Bibliotheca zoologica Academiae scriptis zoologicis minime abundavit et 
Academia in uvwiversum nova literaria tardissime accepit. — Meckelius (Syst. 
d. vergl. Anatomie Bd. IV. Halle 1829 p. 532) primus situm longitudinalem 
et in maxillis apicalem organorum manducatoriorum, nominatim unici supe- 
rioris et inferioris, disertis verbis defendit et observationes Stellerianas hoc 
modo intelligendas esse contra Cuvierum multosque alios naturae scrutato- 
res exposuit. E recentioribus Meckelium sequuti sunt Rappius (Die Cetaceen, 
Stuttgart 1837, p. 26), Fr. Cuvierus (Hist d. Cet. p. 376) et Schlegehus 
(Abhandl. aus d. Gebiete d. Zool. u. vergl. Anat. H. 1, Leiden 1841, p. 15), 
qui postquam Rhytinae organis mandueatoriis partes analogae in Halicores 
* 
