52 BRANDT Zoologie. 
et Manatorum maxillae et mandibulae apice erant detectae rem accuratius 
et tutius eruere potuerunt. 
Quae quum ita sint laminae masticatoriae seu organa manducatoria Rhy- 
tinae in laminam manducatoriam superiorem seu maxillarem seu palatinam 
et inferiorem seu mandibularem discernere possumus. Utrumque organon 
similem structuram et situm habere debuisse analoga organorum animalium 
ratio et functio postulavit. 
{ 
CRC TI 
De lamina masticatoria seu manducatoria palatina. 
(Tab. III. fig. 1—3 et fig. 5—M1 et Tab. IF.) 
( 1. 
De laminae manducatoriae palatinae situ. (Tab. II. fig. 1.) 
Organorum manducatoriorum Rhytinae cognitio solis observationibus et 
figuris Stellerianis (Noci Comm. T. HI.) niteretur, nisi mihi anno 1832 con- 
tigisset in Musei Academici scrinio partem antecessoribus, ut videtur, igno- 
tam animalis inveniendi, quae examine accuratiore instituto figurarum et 
descriptionis a Stellero exhibitae ope Rhytinae organon masticatorium se prae- 
buit et a me fusius sub erroneo dentis Rhytinae titulo loco laudato est 
descripta. 
Ad recentiora tamen usque tempora adhuc dubitabam, num organon à 
me inventum maxillare seu palatinum, vel mandibulare fuerit. E Stelleri 
enim organorum masticatoriorum figuris, quum descriptione satis accurata 
et explicatione fusiore prorsus careant, antehac pro certo haud concludere 
valui, quacnam figurarum palatinam quaeque mandibularem laminam re- 
praesentet, Cranii fragmenti missio demum certiorem me fecit, organi man- 
ducatorii partem in Museo zoologico Petropolitano servatam laminam pala- 
tinam, non mandibularem esse. Laminae enim ipsius figura generalis, no- 
minatim curvaturae ejus ratio et facies convexa foraminibus majoribus per- 
