rum masticatoriarum eminentias seu cristas et fossas triangulares eas sejun- 
gentes angulis suis acutis retrorsum spectasse (cf. Tab. nostrae LIL. fig. 1 et 2). 
2, 
Laminae manducatoriae palatinae structurae externae descriptio. 
De laminae masticatoriae corneae structura quidem jam ante duodecim 
et quot excurrit annos egi (Mém. de l'Acad. VI. sér. sc. mâth. et phys. Tab. LI. 
p. 103), ut autem omnia , quae de Rhytinae historia naturali innotuerunt, 
facta huc in unum corpus collecta appareant, descriptionem laminae in Mu- 
seo Academico servatae vario modo emendatam et microscopicis observatio- 
nibus de penitiori ejus structura institutis iconibusque novis partim a me, 
partim a pictore magis exercitato exhibitis auctam nune quidem communi- 
care debemus. 
Lamina palatina masticatoria Rhytinae (cf. Tab. LIL. fig. 1. et ib. fig. 2 et 3, 
nec non Mém. de l'Acad. L. L. tabulam), quae, ut e comparatione cum cra- 
ni fragmento nostro et e figuris Stellerianis apparct, sine dubitatione adulti 
animalis partem constituebat, corpus corneum, substantiis corneis veris ha- 
bitu simile, oblongo -tetragonum, lamelliforme, statu sicco flavescente -albi- 
dum , in sectione horizontali (Tab. IF. fig. 1), ob dissectos canales perpen- 
diculares matricis albae rudimentis cutaneis albis farctos, albo - punctatum, 
in sectione perpendiculari (Tab. IL. fig. 7) autem, eaudem ob causam, albo 
longitudinaliter striatum, aqua emollitum autem album seu candidum”*) 
sistit. 
Pars laminae media in situ naturali pro ossis intermaxillaris partis pala- 
tinae figura sursum arcuata (Tab. IH, fig. 3), pars anterior (a) et posterior 
(b) autem declives apparent. Laminae totius in curvatura dimensae longi- 

*) Quare Stellerus laminas recenti statu observatas omni jure candidas appellat. — Color fla- 
vescens ex exsiccatione et ex parte a particularem pinguium rancidarum praesentia derivandus 
videtur. 
. 
