se BRANDT Zoologie. 
culi, satis verticales vel parum introrsum directi, in superiore autem magis 
triangulares, acutiores, compressiores et extrorsum directi animadvyertuntur. 
— Margines omnes ceterum supra limbo corneo, tenui, subpellucido, niti- 
dissimo, glaberrimo, ut videtur laminae affixioni destinato, deorsum subin- 
voluto, fere 1// lato, postice in lamina saltem nostra, latiore, 2// lato (Tab. 
LIL, fig. 3ceccc), sed forsan adhuc latiore, cinguntur*). 
Facies laminae inferior seu interior seu oralis oris cavitati et mandibu- 
lae apici obversa (Tab. LIT, fig. 1) antice et postice elevata, pone partem 
anteriorem et ante partem posteriorem tota sursum arcuata infraque exca- 
vata evadit ad laminam masticatoriam corneam mandibulae apicis, facie su- 
periore verisimiliter convexam, recipiendam. Ipsa vero facies inferior seu 
oralis minime glabra, sed eminentiis seu cristis triangularibus, satis magnis, 
pinnatim positis, in summitate libera trituratione glabratis et subnitidis, in- 
terstitiis triangularibus, profundis, pariter pinnatis, disjunctis, inaequalis ap- 
paret. In medio scilicet faciei inferioris eminentia seu crista longitudinalis, 
subtriangularis, pone marginem anteriorem laminae incipiens ct ante mar- 
ginem ejus posteriorem desinens, laminamque in dimidium dextrum et si- 
nistrum exacte dividens, medio et postice parum flexuosa, lateribus com- 
pressa, eminentiis lateralibus humilior, antice multo latior, sed humilior, 
postice añgustior et parum interrupla, tota punctis numerosissimis, sparsis, 
minimis, plus minusve distinctis, margine elevato orbiculari, plerumque du- 
plici obtusiusculo cinctis (Tab. IIT, fig. 11), fere veluti netricum digitale 
impressa discurrit. — ÆE margine elevato externo versus cristam modo lau- 
datam e quovis latere eminentiae seu cristae manducatioriae quinae, trian- 
gulares, apice acutiores et angustiores, basi multo latiores, subalternae vel 
*) Limbum descriptum pro illius partis analogo (gingivae strati epithelialis processu) habe- 
rem, quae in Balaenis laminarum cornearum basin amplectitur easque cum maxilla conjungit, 
eamque ob causam a Rosenthalio (Ueber d. Barten d. Schnabel-Wallfisches, Abhandl. d. Berl. 
Acad. für 4829, p. 128) Hornband et Hornkranzhand appellatur. 
