122 BRANDT Zoologie. 
speciei similior apparet, cujus cranü fragmentum exhibuit Cuvier Rech. s. 
1. oss. fossiles pl. 220. fig. 22 et 23 et descripsit (quatrième ed. T. VIII. 
P. 2. p. 63.) sub nomine Lamantin fossile d'Angers. — Cranü characteres 
speciales Manatis et Rhytinae communes sunt: — 2) Cranii, praesertim par- 
tis rostralis curvaturae ratio. — 3) Partis malaris forma. — 4) Narium ca- 
vitas ab oculorum cavitate et canali infraorbitali maxillarum parte superiore 
parietali tenui sejuncta. — 5) Ossium palatinorum partis perpendicularis 
cavitatem nasalem a fossa temporali, ut videtur*), sejungentis altitudo et la- 
titudo. — 6) Partis palatinae maxillae superior facies fortiter canaliculata et 
impressa inter processuum zygomaticorum maxillarium anteriorem partem 
parum convexa in narium inferiore pariete prominet. — 7) Processuum na- 
salium ossis intermaxillaris figura. — 8) Partis maxillaris ossium interma- 
xillarium formae et curvaturae ratio, parte apicali excepta. — 9) Cavitatis 
narium anterioris et mediae partis similitudo, — 10) Apertura narium ex- 
terna cavitatem oculorum parte posteriore parum vel vix superat. — 11) Pars 
seu processus orbitalis ossis frontis figura, excepta latitudine apicali, similis 
apparet. 12) Ossium frontalium figura similis. 13) Ossa frontalia et parieta- 
lia lateribus convexiora et lateribus et postice minus devexa. — 1%) Ossis 
occipitis squama supra latior, quam in Halicore. 
Praeter notas ad cranii structuram spectantes Manati cum Rhytinis pari- 
ter conveniunt 15) Vertebrarum collarium numero senario. — 16) Verte- 
brarum Jlumbarium , ut videtur numero minore (binario). — 17) Costarum 
numero {7 nario**). — 18) Vertebrarum dorsalium mediorum corporibus infra 
cristatis. — 19) Brachiorum figura, exceptis digitis. — 20) Renibus Hun- 
tero teste in renculos divisis. {) 
*) Scripsi ,ut videtur“ quia cranii fragmentum nostrum non satis integrum est. 
*#*) Costarum numerus in Manatis quidem variat inter 13 — 17, cum autem Homius et Schle- 
gelius 47 in sceletis Manatorum invenerint affinitas eorum cum Rhytinis satis clare patet. 
+) Hunter Philos. Trans. 1787. p. 412. 
