Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 169 
Celeberrimo esse declaratam*). Cui quidem opinioni erroneae etiam Blain- 
villius ex parte annuere videtur, quum cornu mutilati figuram ab Eich- 
waldio datam (Osteogr. PI. IX) receperit et simpliciter p. 228 pro cornu 
declaraverit. 
Antequam vero ipsam incipiamus descriptionem ad auctiorem rei intel- 
lectum e Pallasii tractatu repetenda erunt, quae ad reliquiarum pristinum 
conditionis statum ab ipso observatum spectant. Illustr. Zoologus in Nov. 
Comm. T. XVI. p. 594 etc. ait: «In capite pedibusque recenter acceptis 
corium atque tendines aliquam mollitiem a terreno humore madentes serva- 
runt foetoremque spirabant non recens corruptarum carnium, sed latrinis 
prorsus antiquis Comparandum, quasi ammoniacalem. Properans illo tempore, 
ut Baicalem lacum ante disruptam glaciem trajicerem neque de accuratiore 
descriptione cogitare potui, neque partes illas Rhinocerotis fossiles deli- 
neare tempus permisit. Îtaque [rcutiae relictas in furno omni cura sen- 
simque exsiccari jussi, quod cum diutissime continuata cura, propter exsu- 
dantem continuo pinguositatem vix tandem aucto colore obtineri potuisset, 
casu interea accidit, ut pars superior cruris posterioris omnisque pes an- 
ticus in furno nimis ardenti ambureretur et ab üs, quibus siccandi cura 
erat demandata, abjecta fuerit. Caput vero et extremitas postici pedis inte- 
gerrima atque siccatione vix mutuata ad me pervenerunt eoque statu in 
priore adjectarum tabularum (Tab. XF) accuratissime depicta exhibentur. 
Caput (/ig. 1) a latere dextro, pes vero posticus a latere pariter (fig. 2) et 
a facie antica (fig. 3) inspectus. Odor partium mollium, quae pinguedinis 
baud parum in medullis servaverant, siccatione denuo transit in foetorem 
tetrum carnium post aliquam putrefactionem ardore solis exsiccatorum, quem 
quidem etiam nunc servant. 
*) Iu 1. 1. Nov. Act. Acad, Caes. Leop. p. 752 legitur: »Rhinoceroti huic tichorhino unum 
absque dubio cornu adfuisse videtur, propterea quod alterum nec alibi repertum est, neque in 
cranio se se fingendo aptum locum invenisset.s 
Mém Sc. nat. T. V. 29 
4 
