Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. Li 
demiae transmisit et descripsit 1. e. maxima ex parte corio obductum et ali- 
arum partium mollium reliquiis obsessum locisque quibusdam humo obtec- 
tum, sed, nunc quidem ut videtur, pilorum minus largis vestigiis obsessum. 
Partes molles cutaneae exsiccatae colorem sordide flavo-fuscescentem, 
plus minusve pallidum vel subalbidum, tendinosae similem, musculosae magis 
rufescentem vel plus minusve fusco nigricantem, ossa vero e fusco flavican- 
tem vel rufescentem offerunt. Ossa praeterea nominatim in osse occipitis et 
temporibus, nimio calore partim subadusta, partim adeo semicombusta et 
friabilia*) apparent. Foetoris quidem indicia in reliquiis percipienda nunc 
quidem cum Pallasio non latrinis antiquis compararem et ammoniacalia 
dicerem, quum mutationibus chemicis caloris et temporis forsan influxu 
eflectis mumiarum odori potius magis aequiparari possint, etiamsi magis 
foetent mumus. 
Quoad figuram caput in universum quidem figura sua a Rhinocerotum 
generis specierum typo haud recedit et nominatim capitis figura magis elon- 
gata, nec non rostri anteriore parte angustiore quam in Rhinocerote bicornt, 
simo et Keitloa quodammodo magis ad Rhinocerotem javanicum et multo magis 
adhuc ad sumatranum**) tendit, etiamsi aliis characteribus, sicuti corlo ver- 
rucis et scutellis distituto, pedibus humilioribus etc. speciebus nominatis 
africanis similior fuisse videatur. Caput enim pracbet formam tetragono- 
pyramidalem, modice elongatam, parte anteriore modice attenuatam, pone me- 
dium et partis posterioris initium magis tumidam, Latitudo summa ejus supra 
mandibulae medium et praecipue supra articulationem in arcus zygomatici 
*) Nonnullae partes massas facie externa, nec non fractura resinae vel potius glutini animali 
exsiccato similes, in aqua solubiles sistunt, 
x*) Excellentissimae Rhinocerotis sondaici seu javanici nec non sumatrani figurae in opere 
eximio Verhandlingen over de Natuurlijke Geschiedniss d. Nederl. Bezittingen Zoülogie Mam- 
malia tab. 33 ei 34; Rhinocerotis Keilloa, bicornis et simi icones optimae vero apud Smith 
Illust. of Zool. of South Africa No. 1 PI. 4 et 2 et No. 8 PI. 19 reperiuntur. 
