Zoologie. De Rhinocerote hichorhno. 189 
observatur.  Digiti externi et interni apex a digito medio divergentes parte 
interiore antrorsum, parte exteriore autem extrorsum et retrorsum directi 
evadunt, ita ut hacce directione a digito medio figura et directione recedant, 
etiamsi, praeter magnitudinem minorem et directionem supra laudatam, figura 
haud ita differant. — Digitus internus digito medio paullo magis approxi- 
matus animadvertitur digito exteriore. 
Planta pedum haud nuda, sed eminentüs duris papillaribus , nee a 
longis, ‘/—1/ Jineae basi latis, subconicis, sparsis densissime obsessa et 
D “8 6 ’ 
asperata apparet (cf. Tub. IV. fig. 1 et Tab. VI. fig. 18, 19, 20). 
Ç 2. 
Pedis dextri descriptio. ; 
Pes a Pallasio non commemoratus à me in Museo Academico inventus 
meliorem, ut supra jam indicavimus, conservationis statum exhibet (cf. Tab. I]. 
fig. 2, 3 et Tab. IV.). Integram enim pedis extremitatem apicalem e tarso, 
metatarso et digitis nec non partibus eorum mollibus exsiccatis compositam 
et corio integro cinctam sistit, cui ungulae et pilorum maxima pars tantum 
desunt (cf. Tab. II. fig. 2, 3 et Tab. IV.), etiamsi sacci cutanei conici pilis 
originem praebentes cum ipsorum pilorum partium basalium rudimentis fere 
ubique in corio observentur. 
In superiore ejus parte tendo Achillis aliique tendines pedis musculorum, 
nec non Calcaneus, astragalus et fibulae pars ima abscissa in conspectum 
prodeunt (Tab. IV. fig. 2). | 
Pars superior ejus a latere inspectus fere subrhomboïdalis reliquis par- 
tibus multo crassior, parte anteriore modice angulata, posteriore tumida 
fortiter obtuse triangularis, lateribus vero satis compressa apparet. — Media 
pedis pars ambitum multo minorem non solum parte pedis superiore, sed 
etiam parte ejus inferiore ostendit. — Inferior pedis pars a latere considerata 
superiore fere ‘/, tenuior, in facie pedis anteriore et posteriore tamen parte 
