204 Per ANNYDUT: Zoologie. 
lis Sibiriam borealem habitantibus plus minusve abscissa, arte igitur commu- 
tata, ante oculos habuerunt et depingenda curaverunt. Eichwaldii figuram 
repetiit Blainvillius (Osteogr. Rhinoc. PI. IX) Largam cornuum in Museo 
Academico servatorum copiam, quorum tria integra, quartum fere integrum 
et reliqua mutilata servantur cum descriptionibus huc usque exhibitis com- 
parans persuasus sum, accuratiorum descriptionem eorum Bguris illustratam 
ad cornuum figuram veram satis variabilem accuratius cognoscendam haud 
superfluam esse. 
Cornua integra et eorum fragmenta in universum considerata figura et 
structura anatomica penitiori, postice in Appendice fusius exponenda a spe- 
cierum viventium cornubus in universum haud recedunt. 
Omnia quidem arcum duplicem, convexum et concavum praebent, et 
plus minusve compressa, sensim attenuata atque acuminata, in parte apici 
opposita vero dilatata et incrassata, fossaque infundibuliformi insigni profun- 
ditatem summam pone medium cornu offerente vel cavitate oblonga in- 
structa observantur, quae quidem fossa semper foraminulis minimis, nume- 
rosissimis, densissimis pertusa apparet. 
Specierum viventium cornuum structuram nec non arearum cornigera- 
rum Rhinocerotis tichorhini supra (p. 177) descriptarum figuram respicientes 
pars lata et crassa in facie truncata, impressa et foraminulis perforata pro 
basi, qua cranio affigebantur, pars acuminata, angustior , ei opposita vero 
pro apice sunt declarandae. Arcus eorum convexus easdem ob causas faciem 
anteriorem, arcus vero concavus cornu posteriorem faciem vertici oppositam 
sistere debebit. Exinde vero sequitur, partes inter anteriorem et posteriorem 
conspicuas pro faciebus lateralibus (dextram et sinistram) esse statuendas. 
Singularum partium ratione tali modo constituta ad fusiorem singulorum 
cornuum descriptionem transire possumus. 
