Zoologie. De Rhinocerote hichorhino. 209 
etiam hocce cornu fossilibus vel saltem in terra repertis adnumerandum 
esse videtur et accuratiorem postulat descriptionem, praesertim quum cum 
duobus descriptis habitu generali et superficie externa baud articulata qui- 
dem conveniat differentias tamen nonnullas ostendat. 
Praeter imam basin, quae pariter toto ambitu strato externo fibrarum 
cornearum caret, exceptis locis quibusdam erosis, flavicantibus, cornu totum 
integrum et corneo-nigricans apparet. — Pars basalis (Tab VIII. fig. 6) 
magis tetragona quam in cornu n° { et 2 et ab ‘anteriore margine ad po- 
steriorem haud latior evadit quam in diametro ab uno laterum ad alterum 
ducto magisque tumet, ita ut antice adeo quasi articulatim discreta obser- 
vetur. In partis basalis anterioris faciei medio impressio longitudinalis, satis 
insignis conspicitur, in cujus lateribus cornu magis protuberat, praecipue in 
simistro latere. Praeterea vero locis quibusdam aliis basis plus minusve de- 
pressa et inter impressiones prominula animadvertitur. Baseos inferior facies 
fossa infundibuliformi excavata est, ut in cornubus n° 1 et 2. Pars apicalis 
angustior, magis trigona et versus marginem cornu posteriorem compressior 
invenitur. — Summus apex magis elongatus, attenuatus et angustatus quam 
in cornu n° { et 2. — Quoad curvaturam distinctiorem magis quidem cum 
cornu n° 2 convenit, sed parte apicali tota angustiore et tenuiore multo 
fortius supra baseos marginem posteriorem arcuatum animadvertitur. 
Mensurae. 
. . . r [44 
À baseos anteriore margine ad apicem 2 Ta 
A baseos posteriore margine ad apicem 2" Kafaie 
11 
À baseos anteriore margine ad posteriorem 6” 8°”. 
À baseos margine laterali dextro ad sinistrum 6” 8°”. 
474 
Baseos imae ambitus 1° 10° 3°”. 
Mediae partis ambitus 9”. 
Mém Sc. nat. T, F. 27 
