Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 211 
acute carinata evadit. — Superficies exteriores supra basin glabrae, e fus- 
cescente griseae. 
Mensurae. 
A baseos anteriore margine ad apicem 3, 2”, 9°”. 
À baseos posteriore margine ad apicem 3, 2”, 
À baseos anteriore margine ad posteriorem HU AE 
A baseos margine laterali dextro ad sinistrum #4”. 
Baseos imae ambitus 1”, 4”. 
Mediae partis ambitus 8”, 8°”. 
Apicis ambitus DH 
Diameter baseos ab anteriore margine ad posteriorem 5”. 
À margine laterali baseos dextro ad sinistrum in diametro 4”. 
Cornu mediae partis diameter a facie anteriore ad posteriorem 3°’. 
Diameter transversalis supra medium 2'/”. 
Diameter ante apicem 1!/”. 
Diameter in apice summo 7°”. 
E cornuum plus minusve integrorum, quas modo exhibuimus, descriptio- 
nibus et figuris satis apparet cum Cuviero (Recherches s. 1. ossem. foss. 
ed. kta T. IL p. 125 et Eichwaldo L 1) minime accipi posse Rhinocerotis 
tichorhini cornua admodum plana fuisse, 
Quoad locum, cui cornua descripta erant inserta, statuendum videtur 
omnia nasalia seu anteriora fuisse. Offerunt enim partem basalem tetrago- 
nam fossa infundibuliformi instructam, et similitudinem cum cornu ante- 
riore Rhinocerotis africani ostendunt. Pars basalis figura sua tetragona op- 
time respondet areae cornigerae nasali in cute capitis Wiluiensis obviae 
(cf. Tab. IT. fig. 1). Fossa infundibuliformis faciei inferioris partis basalis 
pariter in anteriore cornu Rhinocerotis bicornis seu africani tantum invenitur, 
quum in cornu hujus speciei frontali magis elongata conspiciatur. 
27* 
