Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 215 
nem, quorum quodvis, quo comparatio et intellectus faciliora sint. numero 
peculiari, ut in cornuum integrorum descriptione designavimus. 
Cornuum mutilatorum numero primum. 
Tab. IX. fig. 1 et A. 
Primi fragmenti nomine fragmentorum Musei Academici longissimum de- 
signamus, quod praeter longitudinem parte media et apicali angustioribus et 
admodum acuminatis, nec non pone baseos posteriorem marginem valde re- 
curvatis, sicuti superficie pallide cinerascente, hirsuta et inaequali rugisque 2# 
instructa distinguitur. Inferior ejus facies (ib. fig. 4) medio per longitu- 
dinem fossa oblonga excavata et terra ex oxydo ferri composita ex parte 
obtecta observatur, Fossa marginibus elevatis cincta et pone medium latior 
et profundior apparet. Ipsum vero fragmentum basi et apice valde compla- 
natum apparet et, quantum e dimensionibus judicari potest, idem esse vi- 
detur, quod Pallasius (Nov. Comment. T. XIII p. #58) primo loco indi- 
cavit his verbis: ,, Unum ex his mutilatis longitudinem quatuor pedum et 
unius fere pollicis‘, 
Cornu mutilati dimensiones. 
Curvatura anterior 4’, #'”. 
Curvatura posterior 3°, 5”. 
Pars basalis ab anteriore margine ad posteriorem 9”. 
Partis basalis summa latitudo a facie dextra ad sinistram 2”, 8”. 
Partis mediae diameter transversalis 31/. 
Diameter transversalis supra medium ante apicem PRET EN 
Apicis diameter a margine anteriore ad posteriorem 1”, 2°”. 
Ambitus in basi 1”, 8”. 
"1, 
Ambitus in medio 8”, 6”. 
Ambitus in apice 2!/,". 
