Zoologie. De Rhinocerote hchorhino. 217 
parum dislinctas 22 et minorem longitudinem offert, basi tamen paullo 
crassius, sed magis inaequale conspicitur. Colore nigricante secundo cornui 
simile observatur, sed fibrae corneae ejus solutae minus frequentes sunt, 
do ec acis elabr aebeth Partie basalis : 
qua de causa superficies ejus magis glabram se praebet. Partis basalis infe- 
rioris faciei fossa ob substantiae corneae copiam magnam abscissam parum 
distincta et inaequalis, antice multo angustior, postice latior. 
Dimensiones. 
Curvatura anterior 3', 6”, 6”. 
Curvatura posterior 2’, 10”, 67”. 
Bascos diameter a margine anteriore ad posteriorem 8”, 6°”. 
Cornu pars media ab anteriore margine ad posteriorem 5”. 
Cornu diameter transversalis supra medium ante apicem 3”, 6”. 
Apicis diameter à margine anteriore ad posteriorem 1”, 3°”. 
Ambitus in basi 1”, 7”, 2”. 
Ambitus in medio 11/’. 
Ambitus in apice 2”, 10°. 
Cornu mutilatum quartum. 
Tab. IX fig. 2) et B. 
Quartum cornu mutilatum tertio quidem subsimile, sed longe brevius 
et pro longitudine sua latius reliquis fragmentis in baseos posteriore parte 
magis trigonum et multo crassius quam fragmentum n° 1, 2 et 3, 5 et 6, 
nec non quoad inferioris partis basalis fossam obsoletam valde inaequalem 
diversum. Pars apicalis latere dextro valde laesa et erosa. Rugae transversales 
magna ex parte haud distinctae, ita ut numerum eorum haud definire pussis. 
Color ut in duobus antecedentibus cinereo-nigricans.  Fibrae longitudinales 
corneae ex parte solutae, qua de causa facies externa satis aspera. 
Dimensiones cornu verisimillimum reddunt idem esse, quod Pallasius 
Nov. Comment. I. |. cornu alterius appellavit. 
Mém. Sc. nat. T. F. 28 
