Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 221 
impositum esse potuit, sicuti Cuvierus et Eichwaldus statuerunt. Huc 
accedit, quod in omuibus speciebus Rhinocerotum bicornibus viventibus, 
quorum cornur in Museo Academiae servantur, nominatim in Rhinocerote 
bicorni et sumatrano, cornu frontale facie basali inferiore impressionem 
oblongam, nasale vero infundibuliformem habeat, sicuti supra jam imdi- 
cavimus. 
Latitudo major cornu frontalis cum cornu nasali comparati in fragmento 
secundo et tertio Jam commemorata mihil contrari offerret, in Rhinocerote 
simo enim cornu posterius anteriore latius invenimus. 
Sin autem assertiones modo prolatae verae sint, cornu frontale seu po- 
sterius Rhinocerotis tichorhini anteriori (nasali) curvatura et forsan etiam 
figura generali et compressione laterali majori, nec non fossae inferioris con- 
formatione diversum statuendum esse sequitur, quale in Tab. L fig. 1. ca- 
pitis Wiluiensis punctis indicavimus. 
Curvaturae et figurae cornu nasalis et frontalis similitudine igitur Rhi- 
noceros tichorhinus forsan magis cum Rhinocerote sumatrano, cornu fron- 
talis compressione, qualis ex areae cornigerae figura rhomboidali apparet, 
nec non eJus magnitudine insigni et apice minus uncinato et crassiore, qua- 
lem e cornubus mutilatis n° 2 et 3 fossa basali oblonga praeditis eamque 
ob causam pro cornubus frontalibus a me habitis derivarem, Rhinoceroti 
simo similior fuit. 
Praeter argumenta supra allata huic opinioni corroborandae etiam ali- 
quid conferre mihi videtur numerosa cornuum a Fischero, Eichwaldo 
et praesertim a me ipso observatorum figura generali inter se congruentium 
copia. Vix enim credere possumus, omnia cornua huc usque observata na- 
salia tantum fuisse, praesertim quum areae frontalis cornu affigendo desti- 
natae magnitudo aperto demonstret cornua frontalia maxima, nasalibus sub- 
aequalia vel mole parum vel vix minora fuisse. 
