222 BYR: ASNEDAS Zoologie. 
Quae quum ita sint in capitis figura prima tabulae primae cornu nasale 
integrum, repraesentavimus, quia de ejus insertionis ratione minus dubitari 
potest, cornu frontale autem punctis indicavimus. 
Quoad longitudinem cornu frontalis nasali subaequalem, qualem in figura 
punctis indicavi pro certo omnino nec defendere, nec denegare audeamus, 
num cornu nasale cornu frontale longitudine paulisper superaverit, vel bre- 
vior fuerit vel num, ut in Rhinocerotis simi cornubus in Museo Academico 
servatis, cornu nasale et frontale longitudine aequalia fere fuerint. Si. quod 
veresimile statuimus, inter cornuum fragmenta Rhinocerotis tichorhini supra 
descripla cornua frontalia re vera inveniuntur, sicuti supra conjecimus, pu- 
tarem quidem cornu frontale ejus nasali longitudine aequale vel fere aequale 
fuisse. Gui opinioni etiam magnitudo insignis areae frontalis haud contraria 
videtur. 
Cornuum, nec non corporis, praesertim Capitis mole ceterum, ut e cor- 
nuum integrorum et arearum cornigerarum corii, nec non € cranii mag- 
nitudine et septi ossei narium aperte cornuum fulcro destinati praesentia 
concludere licet, Rhinoceros tichorhinus omnes species adhue viventes simili 
fere modo superasse videtur, qua Elephas primigenius Elephantes hodiernos 
corporis mole et praesertim dentium incisivorum superiorum magnitudine 
antecessit. 
Minime vero statuendum est, ut Eichwaldo (cf. Act. Leop. L. L p. 752) 
retulit medicus expeditionis Wrangelianae, Rhinocerotis tichorhini cornua 
ultra 2 orgyas louga, angusta, margine anteriore excisa existere. 
Capur VI. 
De partibus quibusdam internis mollibus, meatu auditorio cartilagineo, 
cartilagine narium, musculis et tendinibus, cartilaginibus articularibus, pe- 
riosteo et vasis sanguiferis animadversiones quaedam. 
