Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 225 
rotundae quae sequuntur obtulerunt teste Warneckio mensuras microme- 
tricas: cellula ipsa 0,00672”, nucleus ejus diametro longitudinali 0,0032#, 
transversali 0,00252". Cellulae majores semper oblongae teste eodem dia- 
metrum longitudinalem 0,01176”, transversalem 0,00576” et nucleum valde 
elongatum, cujus diameter longitudinalis 0,00722”", transversalis vero 0,0012” 
aequabat, manifestabant. 
Ç 3. 
De musculis Rhinocerotis tichorhini observationes quaedam. 
Sicuti in descriptione singularum capitis parlium generali jam innuimus 
varia restant musculorum fragmenta, quae, quantum fieri potest, accuratius 
considerandi operae pretium videbatur. 
Pallasius enim in tractatu suo de Rhinocerote Wiluiense conscripto 
(Nov. Comment. T.XVIT) de musculis, tendinibus et periosteo ejus loquitur 
quidem et musculorum nonnullorum sicuti temporalium etc. nomina affert, 
sed identitatem eorum cum animalium viventium partibus descriptione ex- 
actiore fusius haud demonstrat. 
Musculorum reliquiae in capite Wiluiense fibris, quibus componuntur 
mollioribus, subfragilibus, nec non colore pallide rufescente - et flavescente- 
brunneo a periosteo albicante et cute flavicante vel albicante primo statim 
intuitu cognoscuntur et distinguuntur. 
In universum fibrae musculares similem offerunt situm atque tendinibus 
adnatae telaeque cellulose ope invicem conjunctae eosdem componunt mus- 
culos singulos atque in speciebus viventibus. 
Microscopii usu musculorum capitis fasciculi aqua madefacti quoad sub- 
stantiam non recentium qualitates obtulerunt, sed e fibris primitivis sim- 
plicibus, flavicantibus, tenuibus, fragilibus, irregularibus, transversim haud 
striatis compositi apparuerunt, (Tab. VI. fig. 33) verisimiliter eam ob cau- 
sam, quod caput ingenti calori expositum fuit. 
Mém. sc. nat. T. V. 99 
