Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 229 
sanguifera minora cum vasis Capillaribus ut in hodiernis animalibus compa- 
rata inveni. (Tab. VI. fig. 27 — 32.) 
Vasa a me observata massam subgranulosam in aliis brunneam, in aliis 
vero subnigricantem, in aliis denique e fuscescente rubram, sanguini per 
longius temporis spatium exsiccato similem (ib. fig. 27) non solum conti- 
nebant, sed ex parte adeo quasi eo effarctae conspiciebantur. Quare in ani- 
mali recenter mortuo sanguinis magnam copiam in vasis venosis capitis 
congestam fuisse, ut in animalibus apoplexia occisis accidere solet, inde ap- 
parere mihi videtur. Qua de causa etiam Rhinocerotem tichorbinum Wi- 
luiensem subito aquae vi succubuisse putarem, quam quidem sententiam 
jam alio loco proposui *). 
Fasciculos nervi supramaxillaris pariter observare potui. Nervi singuli 
ipsum componentes neurilemmate cincti, ut in animalibus viventibus erant 
comparati, Filamentorum duorum nerveorum anastomosin pariter vidi. Ner- 
vorum contentum autem microscopii ope consideratum structuram in nervis 
recentibus detectam non amplius demonstravit, sed massam rudem atque 
difformem constituit. 
CONCLUSIONES 
quaedam generales ad partes molles spectantes. 
Ex üs igitur, quae de partium plurium mollium structura anatomica 
penitiori modo exposuimus factis satis apparet Rhinocerotem tichorhinum 
partium mollium dispositione et histologica structura ab animalibus adhuc 
viventibus haud discrepasse. Omni itaque jure concludere possumus ani- 
malium jam diu exstinctorum species, quae cum Rhinocerote tichorhini sae- 
*) Cf. Brandt in den Berichten über die zur Bekanntmachung geeigneten Verhandlungen der 
Kônigl. Preuss. Akademie d. Wissensch. zu Berlin. Juli 1846.. — St. Petersb. Acad. Zeitung 1846 
n. 202. — Frorieps Neue Not. 1846. 
