236 DERNANNIDNT Zoologie. 
riorem cavitatis cranii partem conspiciatur et ad conformationem ejus non con- 
ferat. E speciebus asiaticis, in quibus occiput plus minusve antrorsum tendit, 
posterior crani facies à Rh. tichorhini facie eo potissimum diversa conspi- 
citur, quod in Rhin. indico fortius, in javanico paulo, in sumatrano VIX 
antrorsum vergat, ita ut fere diceres in speciebus Rhinocerotum Asiaticis 
unicornibus huc usque cognitis occipitis superiorem partem esse plus 
minusve antrorsum directam, in Africanis bicornibus autem plus minusve 
retrorsum tendere, Rhinocerotem bicornem antediluvianum borealis Asiae 
et Europae (seu tichorhinum) Rhinocerotibus africanis et quodammodo etiam 
Rh. sumatrano bicorni occipitis ratione esse cognatum, imo adeo squamae 
occipitalis reclinatione summum manifestare gradum in Rhinocerotibus ob- 
servandum, quum etiam in Rhinocerote simo (Blainv. Osteogr. 1. L) Rh. 
tichorhino magis affini, occipitis squama condylos occipitales haud superet. 
Anterioris cranii faciei contemplatio Rhinocerotis tichorhini cranium an- 
gustius quam in speciebus bicornibus Africam babitantibus, sed latius quam 
in speciebus Asiaticis esse probat. Quoad altitudinem vero pars rostri api- 
calis ob ossa nasalia multo magis dechivia et mandibulae apicem magis ad- 
scendentem minus altum quam in speciebus Asiaticis et Africanis conspicitur. 
Ossibus nasalïbus septo narium osseo divisis et parte ejus apicali ante- 
riore in adultis cum ossium incisivorum anteriore parte in laminam robu- 
stam, antice tetragonam et tuberculis quinque instructam, coalitis autem 
non solum ab omnibus Rhinocerotum speciebus, sed etiam a reliquis mam- 
malibus huc usque cognitis Rhinoceros tichorhinus differebat. 
Carur Il. 
Ossium cran singulorum descriptio. 
Tab. XII— XXI et XXIV. ‘ 
Cranii figura generatim considerata ad singularum ejus partium seu ossium 
quam maxime accuratam descriptionem transimus. Non omnium quidem 
