242 | BRANDT. Zoologie. 
nullum, vel tuberositas elevata, compressa tantum observatur. Inveniuntur 
etiam crania alia, quae aperto animalium aetate provectorum erant, quae 
pariter cristam parvam tantum offerunt. Notandum denique in nonnullis 
Rhinocerotis tichorhini crants partis basilaris inferiorem faciem ante condylos 
elevationem obsoletam vel magis distinetam, triangularem, plus minusve de- 
pressam, in eristam supra descriptam transeuntem efficere, ita ut tali evolu- 
tione singula Rhinocerotis tichorhini crania Rhinocerotis javanici crantis 
magis appropinquentur *). 
Processus mastoideus partis basilaris pro capitis mole brevior, sed prae- 
sertim in basi et supra basin fortior et crassior evadit quam in Rbinocerote 
javanico. Processus mastoideus Rhinoceretis tichorhini ceterum, quamvis in 
craniis adultis partem ossis occipitis sistere videatur, ut caput Wiluiense 
demonstrat, pariete suo anteriore exteriore tamen a processu triangulari e 
parte mastoidea ossis temporum originem ducente componitur et serius tan- 
tum cum processu mastoideo occipitali confluit. 
Processus mastoidei tali modo compositi, magis occipiti adseribendi, 
figuram in craniorum longe plurimis basi tetragonam, apice triquetram, in 
nonnullis toto ambitu triquetram, in aliis denique, sed rarius, antice et 
postice valde compressam et planam, subparabolicam et margine externo et 
interno angustissimam pariterque compressam invenio, Si figuram basi tetra- 
gonam habet in faciebus plus minusve asperatus et impressus est, praesertim 
in exteriore atque interiore facie et posterioris faciei basi, sin autem para - 
bolicam ostendit figuram faciem anteriorem et posteriorem tantum offert, 
quarum utraque cristam obtusam, longitudinalem, obsoletam praebet. In pro- 
cessus mastoidei interiore facie sulcus insignis, longitudinalis, digiti medn 
apicem admittens observatur, ad foramen condyloideum insigne, simplex 
ducens, eujus satis distinctum vestigium etiam in Rhinocerote javanico 
*) Partis basilaris ossis occipitis varietates supra laudatae satis demonstrant, partem basilarem 
ossis octipitis välorem illum specificum minime possidere, qualem ei Blainvillius p. 103 tribuit, 
