Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 263 
Forma septi narium ossei completi oblonga vel rectius elongato-tetragona 
observatur (ib. /ég. 5). Pars anterior (#, M) altior, posterior (M'') vero 
humilior apparet. Media ejus pars lamellosa. perpendicularis et plana, in 
craniis junioribus, sed satis adultis glabra, in aetate provectissimis his illisve 
locis, postice praesertim, aspera vel subaspera inaequalis, in centro semper 
multo tenuior quam in partibus marginalibus, nominatim in junioribus 
animalibus éonspicitur.  Capitis Wiluiensis septum narium (Tab. XXII. 
fig. 4) ceterum, ut supra notavimus, minime completum.  Posterius enim 
ejus dimidium (M) in medio aream (a, @ a) minime fractura ortam, 
fere falcatam, antice (a° a’) latiorem, postice (a) angustiorem, substantia ossea: 
haud impletam praebet. Ipsa area a processu superiore infra arcuato et 
postice emarginato, latiore et breviore (b) et inferiore (c) longiore oblonge 
tetragono, postice parum exciso terminatur.  Processuum margines aream 
(a. a’, a!) terminantes rotundati et subgranulati apparent, quales in ossibus, 
quibus cartilagines affiguntur, invenimus. Area commemorata igitur sine 
dubio in animali vivente cartilagine erat expleta*) quae in individuis septo 
osseo completo instructis in substantiam osseam commutata reperitur. Ex- 
inde vero apparet, septi ossei anteriorem partem parte media et posteriore citius 
ossificatam fuisse marginemque superiorem et inferiorem parte centrali tenuiore 
citius substantiam osseam excepisse; deinde vero etiam e factis commemo- 
ratis concludi posse videtur, vomerem proprium citius quam reliquae partes 
septi narium Rhinocerotis tichorhini evolutum fuisse, quum in Rhinocerotis 
capite Wiluiensi vomer osseus a septo narium sejunctus non inveniatur*). 
Margo septi completi, quale in crantis adultis reperitur, superior com- 
pressus, triangularis infra multo tenuior, dimidio posterivre satis rectus, 
*) Septi rationem descriptam in capite Wiluiensi observandam accuratius perpendens, cranii 
fragmentum ab Illustr. Owenio (Brit. foss. mamm, p. 586 fig. 151. p. 568. Jig, 140 et p. 567 
fig, 138) descriptum et depictum Rhinocerotique leptorhino tributum, ob summam cum Rhino- 
cerotis tichorhini craniis similitudinem, Rhinoceroti tichorhino potius adseriberem , ut ipse cete- 
rum auctor [llustrissimus antea omni jure putaverat. 
