Zoologie. De Rhnocerote tichorhino. 289 
. 
Kaupius (Akten der Urwelt 1, p. 3. Tab. I fig. 2) et Illustrissimus 
Owenius (History of british fossil manmals and birds London 1816 p- 329 
sqq.) Vix igitur primo intuitu exspectes de hisce organis aliquid novi adhuc 
proferri posse. Accuratior tamen craniorum nonnullorum dentes omnes, vel 
fere omnes vel partem eorum plus minusve magnam saltem foventium, 
nec non dentium complurium singulorum inspectio me docuit etiam hac in 
re scientiam varüs factis non solum specialibus, sed magis generalibus augeri 
posse, quum ab auctorum laudatorum nullo completior dentium descriptio 
figuris illustrata hucusque sit exhibita. 
Ç 2. 
De dentibus incisivis Rhinocerotis tichorhini. 
(Tab. XIIT, XVI. et Tab. XXIV. fig. 3 et h.) 
Pallasius, in prima, quam de Rhinocerote tichorbino publicavit disser- 
tatione (Novi Comment. Petropol. T. XIII. p. 453) ait: «Non parum miratus 
sum in omnibus quatuor craniis nullum omnino superesse vestigium dentium 
primorum» et pagina sequente addit» posteaquam vero in speciminibus adul- 
tis Musei nostri ne vestigium quidem apparere video. In tractatu secundo 
(Novi Commentar. T. XVII. p. 59%) vir celeberrimus caypitis Wilutensis 
extremitatis maxillarum neque dentium nec alveolorum vestigium ullum 
habere  affirmat, quoad Rhinocerotis tichorhini cranium prope flumen 
Tschikoi repertum vero (ib.p.60%) in maxillae inferioris marginis anteriore 
parte dentes quidem nullos, verumtamen oblitterata quatuor vestigia  al- 
veolorum (4 L Tab. XVI. fig. 3ee) minusculorum aequidistantium inve- 
nisse refert, quorum duo exteriores obsoletissimos, intermedios vero fossis 
satis insignibus denotatos esse exhibuit. Deinde etiam ait din superiore quoque 
maxilla ad anticum palati terminum utrinque (ib. fig. 1 e e) tuber osseum 
adstare obsoletissima fossa notatum, quae alveoli quondam praesentis vesti- 
glum refert. Hisce addit vir Illustrissimus: «An itaque certa aetate Rhino- 
Mém Sc. nat. Tom. F. 37 
