Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 297 
vix quidem superfluum videtur, si molarium speciei, cujus capitis osteolo- 
giam fusius sumus tractaturi, ampliori description observationes quasdam 
generales praemittimus,  Hisce ipsis observationibus componendis vero prae- 
cipue contulerunt molares Rhinocerotis tichorhini superiores, penultimus 
poussimum, quum ob parlium singularum evolutionem completiorem distinc- 
tius reliquis structurae harmonicae vestigia manifestet. 
Ç #. 
Molares maxillares et mandibulares Rhinocerotum inter se 
quoad figurae similitudinem vel dissimilitudinem in 
universum comparat 1. 
Molares maxillares et mandibulares in universum considerantes invenimus 
utriusque maxillie dentium coronas, etiamsi primo intuitu partium singula- 
rum ipsas Ccomponentium conformatione diversissimae*) et admodum diffor- 
mes **) appareant, accuratius tamen comtemplatas eundem typum generalem 
quoad faciei tritoriae elevationes et fossas sequi, quem quidem, qui hucus- 
que de Rhinocerotum dentibus scripserunt, auctores vel non satis respexe- 
runt vel prorsus neglexerunt. Ipsa vero hujus typi morphologici communis 
inter molares maxillares et mandibulares obvii cognitio et agnitio tanto majoris 
aestimanda videtur, quum non solum comparationi cum aliis plus minusve 
affinibus generibus instituendae commodum afferre possit, sed etiam exac- 
tiorem typi morphologici dentium coronarum cognitionem praebere eoque 
stamina quaedam morphologiae comparatae dentium generalis, legibus gene- 
*) Quamobrem Blainvillius I. 1. p. 43 ait: ,,les inférieures différent prodigieusement des 
supérieures du moins dans la forme.‘ 
#*) Variorum mammalium maxillae et mandibulae dentes molares inter se comparati vel forma 
conveniunt vel minoris saltem momenti notis e. c. magnitudine tantum differunt (molares confor- 
mes) e. c. Bimana, Quadrumana, vel figura primo intuitu admodum diversi (dentes difformes) 
e. c. in pluribus Ungulatorum (Pachydermatum) generibus, nominatim non solum in Rhinoceroti- 
bus, sed etiam in Palacotheris, ipsis satis affinibus, nec non in Palaeoplotheriis etc. conspiciuntur. 
Mém. Sc. nat. Tom F. 58 
