300 B'ANGENUDPT. Zoologie. 
.popotami, Tapiri etc., in eo differunt, quod dinidium coronae internum 
vel rectius partes duas tertias internas tantum in partes plures disjungant 
et directionem plus minusve obliquam, nominatim in maxillae molaribus 
praebeant.  Coronae dümidii exterioris seu parietis externi divisio in Rhino- 
cerotibus omnino pariler haud prorsus deest, sed sulco longitudinali plus 
plus minusve distincte indicatur.  Exterior enim facies utriusque maxillae 
dentium molarium (Tab. XII. fig. 4 et 2) in medio sulco longitudinali 
minusve distincto (in maxillaribus (ib fig. {) minus, in mandibularibus (ib. 
fig. 2) valde distincto) collium trausversorum medio semper opposito im- 
pressa observatur.  Rhinocerotum dentium molarium corona igitur, etiamsi 
primo intuitu asymmetrica videatur, divisionis nisu modo indicato ad sym- 
metriam vel saltem ad harmoniam quodammodo tendit. 
Quoad molarium utriusque maxillaie (Tab. XIT. fig. 1—5, Tab. XI. 
fig. 4, 2) ambitum notandum ceterum, ut in multis aliis mammalibus mag- 
nitudine a primo ad ultimum sensim sensimque volumine augeri, ipsum 
vero dentem ultimum (ib. G) penultimo (ib. FÆ) paulo minorem vel fere sub- 
aequalem (e. €. in maxillae molaribus Tab. XII. fig. 5) vel adeo constanter 
paulo majorem, nominatim in mandibulae molaribus conspici. 
Ü - 
(5: 
De molarium maxillae et mandibulae variarum Rhinocerotum 
generis specierum differentiis generalibus. 
Rhinocerotum molarium structuram externam quoad specificas differentias 
eruentes strenue respiciendum nobis erit, nec coronarum terminos intactos, 
nec coronarum partes quibusdam ad proponendos characteres sufficere, sed 
variarum coronae partium rationem sedulo esse considerandam.  Singulae 
enim coronae partes baud raro differentias vel similitudines praebent, quae 
in alns non cognoscuntur. Dentium molarium superiorum variorum Rhino- 
cerotum generis specierum Comparatio nominatim docuit, singularum specie- 
