328 BRANDT. Zoologie. 
vatorum et depictorum (Lethaea geogn. PI. XLVIT. fig. 3), quos etiam a 
Blainvillio (PZ XIII.) repetitos et cum Meyero (Lethaea T. I. p. 1212) 
Rhinoceroti tichorhino tributos*) esse invenimus, repetere nolui, quum ac- 
curatiorem eorum expositionem observationibus, quas de Rhinocerotis tichorhini 
dentibus instituimus, conformem proponere haud valeam. Ipse Hlustrissimus 
Bronnius publicata descriptione nostra facili negotio lacunam à nobis re- 
lictam explere poterit. 
Ç 9. 
Rhinocerotis tichorhini molarium maxillarium figurae 
descriptio. 
Molares singuli, quorum duorum anteriorum coronae parte apicali totae, 
reliquorum, excepto ultimo nondum detrito, parum usu detritae, ad capitis 
Wiluiensis maxillas descripti (Tab. XI. fig. 1). 
Molaris primo aliorum Rhinocerotum analogus et homologus a me non 
observatus. Imo adeo alveolus ejus deest et cristula triangulari, aspera (x) 
repraesentari videtur, ut supra jam innuimus. 
Molaris secundus (Tab. XI. fig. 1, B) facie externa subarcuatus et costulis 
parum evolutis, subevanidis munitus, facie anteriore satis, interna vero for- 
titer arcuatus et in medio ejus valde prominens, quare subtrigono-trapezoi- 
dalis, angulo anteriore externo introrsum et subdeorsum directo antrorsum 
supra lineam mediam maxillae prominens. Vallium superior pars cum collibus 
usu detrita. Fossula vallecularis anterior seu interior (a) oblonga, diametro 
longitudinali seu majori suo axi maxillae parallela, quare angulorum suorum 
uno antrorsum versus faciem coronae anteriorem, altero retrorsum versus 
*) Etiam Kaupius (Akten d. Urwelt [. p. 5) de molaribus deciduis radicibus orbatis loquitur 
et in ipsis cavitates tres utriculiformes supra parietem radicalem conspicuas, majorem, vallem 
majorem repraesentantem et duos minores ovales seu mamillares, cavitates pharethriformes sisten- 
tes inveniri alfert. 
