Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 339 
Ç 10. 
Rhinocerotis tichorhini mandibulae molarium descriptio secun- 
dum terna ejus specimina composita. 
Capitis Wiluiensis 
mandibula molares omnes parum vel vix detritos, ultimum vero ex alveolo 
nondum emersum praebens. 
Capitis Wiluiensis mandibula (Tab. XI fig. 2), quoad dentes reliquis 
completior, non solum molares omnes (B ad G) practer primum citissime 
deciduum, sed etiam usu parum detritos, ultimum (G) adeo ex alveolo non- 
dum prorsus prominentem exhibet. Quamobrem hacce mandibula reliquis 
nostris, nec non mandibulis huc usque in universum descriptis, accuratiorem 
et pleniorem molarium descriptionem praebere valet, 
Molaris primo aliorum Rhinocerotum generis specierum analogus deest, 
S 
ita ut alveoli vestigium pariter non observetur, sed cristula indicatum vi- 
deatur. 
Molaris secundus (ib. B et Tab. XII. fig. 6, 7 et 8) cujus apex detritus 
et quidem in dextro latere magis detritus omnium minimus tertio (C) circiter 
1/, minor magisque introrsum directus, Corona supra collum admodum con- 
vexa et prominente, facie exteriore convexus, esulcatus, interiore satis pla- 
nus, in faciei anterioris parte superiore valde prominet et eminentiam a 
dentis facie superiore inspectam triangularem, a dentis interiore facie consi- 
deratam in processulum curvatum, angustum (f) collem anteriorem postice 
fossa triangulari, valle anteriore (a), impressum reliquis collibus (g h) magis 
prominentem sistit. Vallis posterior (b) triangularis excisurae in sulcum 
elongatae in sinistri lateris molari similis, in dextri lateris molari obsoletus 
et sulculi vestigio indicatus. Collis medius (g) in sinistri lateris dente posteriore 
duplo latior, parte anteriore depressus, posteriore arcuatus, in dextri lateris dente 
obsolete indicatus. Collis posterior 2)angulumtrigonum, subrotundatumexhibet, 
43* 
