Zoologie. De Rhinocerote tichorhino. 361 
cludere licet*}, non admodum differunt. Quae quidem Rhinocerotis simi 
diversitates pro tempore quae sequuntur notis comprehendere valeo. 
Molarium superiores et inferiores margini alveolari incisorio admodum 
propinqui, ita ut superiorum secundus foraminis incisivi posteriori angulo 
oppositus sit, mandibularium secundus vero paulisper pone marginem alveola- 
rem conspiciatur et in universum molares majorem in utraque maxillae locum 
occupent. — Molaris superioris penultimi corona magis quadrata. — Molaris 
superioris ultimi vallis anterior simplex, quare fossula seu areola externa 
nulla. Vallis posterior ejus pariter deest et collis medius media parte parum 
tumidum se praebet. 
Cardr VE 
De penitiori cornuum et dentium Rhinocerotis tüichorhini 
structura observationes. 
SA: 
0 
De Rhinocerotis tichorhini cornuum structura penitiori. 
(Tab. V. fig. 5 — 20) 
Observationes quaedam ad Rhinocerotum cornua in universum earumque 
texturam spectantes communicarunt Pallas (Novi Comment T. XIII. p. #46 
et #57), Cuvier (Leçons d'anatomie comparée übersetzt von Meckel 
Bd. II. $. 602), Heusinger (Histologie I. S. 174), Home (Lectures T. IF 
Tab. LX. insertio), Blainville (Principes d'anatomie comparée p. 86) et 
*) Notandum tamen molares Rhinocerotis simi a Blainvillio exhibitos (Ostéogr. p. 35) nimis jam 
esse detritos. Qua de causa etiam faciei externae et marginis ejus inferioris, nec non vallium et 
collium figurae ratio e descriptionibus et figuris huc usque publicatis exactius cognosci haud 
possunt. E vallis anterioris seu interioris situ transverso lamen concluderes, hujusce vallis et col- 
lium figuram ab ipso valle dependentem in Rhinocerote simo et tichorhino simillimas esse. Mo- 
larem ultimum ob formam generalem et faciei externae marginis inferioris rationem vallisque 
anterioris directionem multo magis cum dente analogo Rhinocerotis tichorhini compararem, 
Mém. sc. nat. Tom. F. 46 
