Zoologie. De Rhinocerote hichorhino. 365 
ticalis fibrarum sectiones transversales (Tab. V. fig. 19) probant, cellulas 
ipsam componentes (fig. 1932) tali modo circulorum interruptorum forma cirea 
cavitatem medullarem esse (&) posita, ut cellularum interiores tenuiores, mediae 
gradatim versus peripheriam crassiores, periphericae autem crassissimae et 
maximae appareant. 
In universum quidem cellulae corticales (fig. 17, 18, 19) fibrarum mas- 
sam tam compactam, fibras longitudinales offerentem, constituunt, ut nisi 
Kali solutionem et pressionem laminae vitreae vel compressorii ope effectam 
adhibeas, haud dissolvi soleant. — Cellulae singulae processu chemico modo 
laudato dissolutae et secundum axis longitudinalis et transversalis sectionem 
consideratae figuram oblonga-tetragonam , pyramidem duplicem praebentem 
ostendunt (fig. 17, 17, 47 46/19), 
Fibrarum substantia medullaris (fig. 15 «, «’) cavitatem sic dictam me- 
dullarem ( fig. 10 et 12 «uw) vestiens corpus lineare, parte basali (fig 12) 
magis conicum, medio et apicali attenuatum, locis singulis fere pennarum 
substantia medullari instar articulatum ( fig. 15), e tela conjunctiva ( fig. 20) 
compositum sistit, quod quidem, praeter pigmenti agmina largissima, vesicu- 
las adipis parvas, flavicantes, subrotundas (fig. 15 «, «', &” yy) ostendit*) 
Cutis partes elongatae singulae in singulam cavitatem medullarem fibra- 
rum intrantes earumque pulpam seu matricem, pilorum matrici comparandam 
aperto constituentes, ut supra jam (Libro 1. Cap. I. p. 179) innuimus in 
Rhinocerote tichorhino processulos conicos, cylindricos vel triangulares, sim- 
plices (Tab. V. fig. 13 0) sistunt. Quum autem in Rhinocerotis tichorhini 
reliquis, quas huc usque inquirere contigit, omnibus matricis et substantiae 
medullaris nexus haud satis pateat, quae in Rhinocerotis africani cornubus 
*) Vix explicandum sane esset Rhinocorotis tichorhini cornuum integrorum cavitatem medui- 
larem telam conjunctivam adipe et pigmento imbutam offerre, nisi reputares cornua recenter 
aquae vi e terra congelata Sibiriae eluta citius detecta et dein exsiccata verisimiliter fuisse, ita 
ut putrefactionem subire haud potuerint 
